A estrea da sexta entrega da saga protagonizada por Santiago Segura, titulada «Torrente, presidente», congregou este fin de semana a decenas de espectadores nos Cines Imperial de Sabadell, onde as longas colas e o ambiente festivo anticiparon a expectación por comprobar se o personaxe recupera o ton irreverente das primeiras entregas. A cita, celebrada o venres 14 de marzo de 2026, reuniu público de distintas idades disposto a valorar se o regreso de José Luis Torrente mantén a mordacidade que caracterizou a saga. A afluencia foi notable para unha xornada laboral e deixou reaccións que van desde o entusiasmo xuvenil ata a nostalxia do público máis veterano.
Desde as primeiras sesións víuse movemento constante no vestíbulo: parellas e grupos de amigos que reservaran entrada e outros que fixeron cola á última hora. Varios espectadores contaron á saída que fixeran un maratón de visionado das entregas anteriores antes de acudir á estrea, porque querían situarse ben na continuidade de personaxes e guiños. Moitos admitiron chegar con altas expectativas e a esperanza de reencontrarse co humor provocador que marcou as primeiras películas da saga.
Na sala predominou un público novo, aínda que non faltaron asistentes de máis idade atraídos pola continuidade da figura de Torrente. Houbo quen esperaba unha película que se metese con todos por igual e que non perdoase nada nin á dereita nin á esquerda; outros, en cambio, buscaban principalmente o ton cómico e a caricatura política que a saga explotou dende os seus inicios. Esa combinación de xeracións quedou patente nas reaccións durante e despois da proxección.
Ao rematar a primeira sesión, a resposta foi inmediata: aplausos e risas ao saír da sala, con espectadores que consideraron a experiencia cinematográfica gratificante e defenderon o valor de ver a película en pantalla grande. Varios asistentes subliñaron que a nova entrega recupera elementos das dúas primeiras películas, tanto no ritmo como no tipo de humor, e celebraron o retorno a esa liña argumental e estilística. A enerxía da audiencia nova destacou, sobre todo, nos momentos de humor máis directo e físico.
Entre os comentarios recollidos había quen valorou positivamente a presenza de caras coñecidas do universo dixital: influencers e creadores de contido que aparecen na película, segundo comentaron algúns espectadores, contribúen a conectar especialmente co público máis novo. Esa decisión do reparto foi percibida por moitos como unha actualización que achega a saga ás audiencias contemporáneas sen renunciar por completo ao espírito orixinal. Ao mesmo tempo, houbo voces que sinalaron que a inclusión deses referentes pode polarizar entre os seguidores máis tradicionais do personaxe.
Outros asistentes advertiron de que ver as entregas anteriores axuda a entender certos retornos de personaxes e chistes referenciais que aparecen ao longo da película. Un espectador maior salientou que a renovación do elenco e a recuperación de vellas caras aportan unha sensación de continuidade e de homenaxe á traxectoria do personaxe, mentres que algúns mozos apreciaron os guiños á cultura de internet. En conxunto, a impresión xeral foi a dunha proposta pensada tanto para nostálxicos como para espectadores que seguen a actualidade dixital.
A película, sexta dunha franquía que comezou con «Torrente, el brazo tonto de la ley» a finais dos noventa, volve a pór en primeiro plano a José Luis Torrente como figura central, mantendo a fórmula de humor provocador que definiu o seu percorrido cinematográfico. Aínda que a película xerou expectación por recuperar un ícone do cine español, tamén é consciente de que o seu humor pode xerar debates públicos e críticas polo seu estilo incisivo. Desde a produtora afirman que se trata dun regreso pensado para o público de sempre, con elementos novos que buscan ampliar a base de espectadores.
En Sabadell, a sensación á saída era de satisfacción xeral entre quen acudiran á estrea e ganas de discusión nas redes e entre amigos sobre as decisións humorísticas da cinta. A estrea serviu para comprobar que, polo menos por agora, a fórmula segue a espertar interese e a congregar distintos perfís de público nas salas. Queda por ver como se manterá esa resposta en taquilla e ata que punto o filme alimentará o debate público sobre o ton e os límites do humor no cine español contemporáneo.
