A Unión Europea mantivo a maior parte das súas metas climáticas tras a última revisión aprobada polo Consello. O acordo fixa unha redución obrigatoria do 90 % das emisións en 2040 respecto de 1990, coa posibilidade de compensar ata un 5 % mediante créditos internacionais a partir de 2036. A decisión, referendada tamén polo Parlamento Europeo, mantén o rumbo cara á neutralidade en 2050 pero introduce marxes de flexibilidade.
## Que queda fixado e que cambia
O novo marco obriga á UE a recortar as emisións un 90 % en 2040 respecto dos niveis de 1990. Non obstante, ata 5 puntos porcentuais dese obxectivo poden acadarse mediante adquisicións de créditos fóra da Unión.
Iso implica que, como mínimo, o 85 % da redución debe producirse dentro do territorio comunitario. A Comisión e o Consello insisten en que eses créditos deberán basearse en proxectos cribles e aliñados co Acordo de París.
A Lei Europea do Clima segue marcando o obxectivo intermedio: 55 % de rebaixa en 2030 respecto de 1990 e a meta final de neutralidade climática en 2050.
## Prazos e medidas operativas
A revisión incorpora prazos concretos para o uso de créditos internacionais. Só desde 2036 será posible computar ata o 5 % mediante compensacións con países socios.
Ademais, o Consello acordou atrasar un ano a posta en marcha do réxime ETS2, o sistema de comercio de emisións que abranguerá o transporte por estrada e a climatización de edificios. A entrada en vigor queda, polo tanto, prevista para 2028.
Introdúcese tamén un mecanismo de seguimento máis estrito, con avaliacións periódicas para comprobar avances e axustar medidas se é preciso. O obxectivo é garantir coherencia entre os compromisos e a realidade das emisións.
## Repercusións políticas e económicas
A presidencia do Consello, en boca de Maria Panayiotou, defendeu o paquete como un sinal de certeza para a industria, os consumidores e os investidores. Segundo o Executivo comunitario, a claridade nos obxectivos facilitará o investimento en tecnoloxías limpas.
Seguridade regulatoria: maior visibilidade para plans empresariais a longo prazo.
Flexibilidade limitada: permite a Estados máis reticentes aceptar o paquete.
Dúbidas sobre créditos: os expertos lembran que as compensacións deben supervisarse.
A noticia xerara preocupación en novembro de 2025, cando se filtrou unha posible flexibilización maior. A versión final reduce esa inquedanza ao manter intactos os números clave, aínda que coa mencionada xanela para créditos externos.
## O que queda por ver
Quedan preguntas sobre a trazabilidade e a calidade dos créditos internacionais. O Consello subliña que só se aceptarán reducións verificables e compatibles co Acordo de París, pero o detalle técnico aínda deberá acordarse.
A demora do ETS2 abre un ano adicional para preparar ao sector do transporte e ás comunidades enerxéticas dos edificios. Esa prórroga pode aliviar tensións, pero tamén atrasa sinais de prezo sobre as emisións neses sectores.
En definitiva, a UE avanza cara a un obxectivo ambicioso cunha mestura de firmeza e concesións técnicas. A revisión busca conciliar a ambición climática coa viabilidade política e económica da transición.
[CATEGORÍA: internacional]
