CONTIDO:

O 10 de marzo de 2026, unha carta remitida a La Región desde Ourense acendeu de novo o debate sobre a factura eléctrica ao plantexar por que un conflito bélico centrado no petróleo repercute na electricidade que pagan os fogares. Na misiva, asinada por Francisco Domínguez Martínez, o autor pon en cuestión a lóxica de subir prezos cando a provincia conta, ao seu xuízo, con abundante produción hidroeléctrica e eólica que, segundo sinala, non depende dos hidrocarburos. A carta, publicada na sección de cartas ao director, reflicte a sensación de impotencia e resignación de consumidores que ven como factores afastados se traducen en incrementos locais. O remitente pide explicacións e formula a hipótese dun oportunismo empresarial ante unha crise que aínda non se materializou.

Domínguez lembra que Ourense ten unha central eléctrica a apenas dous quilómetros da capital provincial e enumera unha rede de encoros —Castrelo, Albarellos, San Esteban, San Pedro, As Portas, O Bao, As Conchas, Guistolas, Salas e Leboreiro— que alimentan a cunca do Miño-Sil. Para o lector, esa dotación de auga en movemento, xunto con parques eólicos e terreos aptos para enerxía solar, debería garantir unha enerxía eléctrica menos vulnerable á volatilidade dos mercados exteriores. Na carta sublíñase tamén que outras cuncas como as do Duero, o Tajo ou o Ebro dispoñen de recursos análogos que poderían, en conxunto, reducir a dependencia de combustibles fósiles. Ese diagnóstico local preséntase como argumento central para cuestionar os aumentos de prezo pasados e presentes.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

O autor non queda na anécdota e vai máis alá, acusando á industria de aproveitarse da incertidume internacional: “Aproveitanse de consumidores resignados”, escribe, suxerindo que a ameaza dunha crise do subministro petrolífero se utiliza como xustificación para incrementar marxes. Esa lectura non é illada: en diferentes foros e cartas ao director reaparecen argumentos semellantes, nos que se mesturan desinformación técnica e lexítima preocupación pola situación económica das familias. A sensación de indefensión fronte á factura eléctrica alimenta desconfianza cara ás compañías e cara aos mecanismos de fixación de prezos.

Para entender por que suben ou baixan os prezos convén lembrar o funcionamento do mercado eléctrico. No mercado maiorista europeo, o prezo marginal está marcado pola última tecnoloxía necesaria para cubrir a demanda, e en moitos casos esa referencia é a xeración térmica ligada ao gas ou ao carbón, non o petróleo. Con todo, os prezos do gas están interconectados cos mercados enerxéticos globais e as tensións xeopolíticas poden empurrar ao alza os custos de referencia. Ademais, as exportacións e importacións entre países e as condicións de oferta e demanda a curto prazo inflúen na factura que chega ao consumidor doméstico.

A presenza de renovables como a hidroeléctrica ou a eólica reduce a dependencia dos combustibles fósiles, pero presenta limitacións operativas. A produción hidroeléctrica depende do nivel dos encoros e das decisións de xestión hídrica, que deben compatibilizarse con usos agrarios, ambientais e de abastecemento. A eólica e a solar achegan enerxía cando hai vento ou sol, e a súa intermitencia esixe respaldos ou sistemas de almacenamento que aínda están en desenvolvemento. Por iso, aínda que Galicia dispoña de recursos, o seu aproveitamento pleno esixe planificación, investimento en redes e capacidade de acumulación.

No plano institucional, o debate sobre a relevancia das enerxías renovables e a reforma do mercado eléctrico está sobre a mesa desde hai tempo. Expertos consultados noutras ocasións defenderon combinar máis renovables con infraestruturas de almacenamento e mellorar as interconexións para que a xeración local realmente abarate os prezos para o usuario final. Tamén existen inst