A película Oliver Laxe —si, a sinatura do cineasta galego— chega á madrugada dos Oscar con dúas candidaturas: Mellor Película Internacional e Mellor Son. A cerimonia da 98ª edición celebrase no Dolby Theatre de Los Ángeles a noite do domingo ao luns a partir das 00:00, e Sirat aspira a converterse na primeira produción galega en alzarse coa estatuílla. O filme conta a historia dun pai que percorre o Sáhara en busca da súa filla e a súa candidatura xerou expectativas, aínda que a vitoria non é para nada segura.
Na categoría de Mellor Película Internacional, a cinta española comparte cartel coa norueguesa «Valor sentimental», a brasileira «El agente secreto», a francesa «Un simple accidente» e a tunecina «La voz de Hind Rajab». Ningunha destas películas parte como favorita indiscutible e varias delas acumulan candidaturas noutras ramas, o que complica os prognósticos. Ademais, os membros da Academia demostraron en ocasións preferir propostas con maior percorrido en Estados Unidos ou con campañas máis visibles en Hollywood.
A outra candidatura de Sirat, a de Mellor Son, tamén plantea retos importantes. Trátase dun apartado técnico onde adoitan impoñerse producións con gran presenza en salas comerciais e con equipos sonoros moi recoñecidos. Aínda que a película de Laxe arrastra recoñecementos internacionais e unha estética sonora traballada, competirán contra realizacións con máis orzamento e maior penetración no circuito norteamericano.
O filme chega a Los Ángeles tras unha traxectoria internacional relevante: obtivo o Premio do Xurado no Festival de Cannes 2025 e acumulou nominacións nos Critics’ Choice Awards, os Globos de Ouro e os BAFTA. Ese percorrido concedeulle visibilidade e crédito crítico, pero tamén colocou a Sirat fronte a rivais que arrecadaron apoios similares. A carreira cara aos Oscar non só mide méritos artísticos, senón tamén a capacidade de manter o impulso mediático ata o momento da votación.
En España, a película viviu unha campaña dispar nos Premios Goya: dominou as categorías técnicas —música orixinal, montaxe, son, dirección de produción, dirección de fotografía e dirección de arte— pero non se levou os galardóns principais. Na pugna por Mellor Película e Mellor Dirección foi superada por «Los domingos» e pola súa directora, Alauda Ruiz de Azúa, o que deixou claro que o favor do público e doutros xurados locais non sempre se traduce en éxito internacional.
A posibilidade de que Sirat consiga o Oscar supón tamén unha oportunidade para o cine español: de lograr a estatuílla, España sumaría o seu vixésimo Oscar, tras o último conseguido en 2022 por Alberto Mielgo co cortometraxe de animación «El limpiaparabrisas». Ese precedente demostra que as categorías menos previsibles son ás veces as que abren a porta ao éxito español, aínda que a competencia sexa dura e dispersa.
Analistas e membros do sector consultados coinciden en que a película parte en desvantaxe fronte ás producións con maior maquinaria de promoción en Estados Unidos, pero destacan a súa proposta estética e a forza do seu relato como cartas a favor. O papel de Sergi López como pai protagonista foi subliñado pola crítica pola súa intensidade e por aportar unha anclaxe humana á narración, elementos que adoitan valorar os académicos. Non obstante, a votación final da Academia adoita vir condicionada por sensibilidades diversas e polo eco que cada título logre na última fase da campaña.
Ata o momento en que se anuncien os gañadores nada está decidido e o propio feito de figurar entre os nominados xa supón un salto histórico para o cine galego. Máis aló do palmarés, a presenza de Sirat na recta final dos Oscar amplía a visibilidade internacional de autores e equipos que traballan fóra dos grandes centros produtivos e abre a porta a que outras propostas autóctonas atopen camiños similares cara á industria global. A madrugada do luns dará a resposta, pero o impacto cultural da candidatura xa é, por si mesmo, significativo.
