O Casco Vello de Vigo transfórmase outra vez nun escenario dunha das súas celebracións máis multitudinarias. Entre barrís, postos de madeira e traxes ben abrochados, os organizadores ultiman os detalles para recibir, segundo as súas estimacións, a 300.000 persoas este fin de semana en torno á recreación da Reconquista do 28 de marzo de 1809. As cifras de subministración e loxística —con unha previsión de máis de 200.000 litros de cervexa— poñen en evidencia que a festa é, ademais de memoria colectiva, un motor económico para a cidade.
Preparativos e loxística: barras, barrís e bocadillos
Desde primeira hora da mañá, as rúas próximas ao Berbés viron montar estruturas de madeira que emulan postos de época; a empresa encargada do subministro de barras, Jobe, ten previsto instalar arredor de 150 barras na zona e nas rúas contiguas, con equipos que repondrán ata 30 barrís por barra para as xornadas programadas. Esa combinatoria, xunto co movemento nos bares e os encargos dos distribuidores, fai que a cifra de cervexa ronde os centos de miles de litros anunciados polos organizadores.
O eido gastronómico non se queda atrás. Choripán, bocadillos, empanadiñas e tortilla son os comodíns que dominarán as colas nos postos. Os comerciantes realizaron investimentos importantes: novos toldos, rótulos, abastecemento e contratación de persoal temporal. Dende un dos locais da Praza da Constitución lembran que aínda non se recuperaron por completo os mellores volumes pre-COVID; entón os pedidos podían chegar aos 50 barrís por establecemento nos picos de actividade. Este ano, coa festividade caendo en sábado en lugar de venres, agárdase unha afluencia diferente e, quizais, menos concentración o primeiro día.
A asociación do Casco Vello traballa a destajo. O seu presidente, Fiz Axeitos, asegura que a programación e o vestiario esixen traballo durante meses: montaxe de decorados, coordinación coas bandas, permisos municipais e control de seguridade. Máis de cen persoas encargaránse de encarnar aos «franceses» e aos veciños de 1809, e o grupo repasa cada traxe, botón por botón, para evitar despistes que rompan a ilusión da recreación.
Tamén xurdiron anécdotas que lembran a delgada liña entre a escenografía e a realidade: en anos anteriores a policía personouse nos almacéns onde se gardan os traxes para comprobar que os fusís e pistolas eran de atrezzo e non armas reais. Aquela inspección quedou en anécdota, pero subliña a complexidade de coordinar unha festa destas dimensións nun casco histórico con rúas estreitas e patrimonio urbano sensible.
Historia e memoria: a cidade que lembra a expulsión das tropas napoleónicas
Hai 217 anos, a finais de xaneiro de 1809, tropas napoleónicas instalaronse en Vigo, un episodio que a cidade conmemora cada primavera. O epicentro desa resistencia veciñal rememórase especialmente o 28 de marzo, cando os habitantes se organizaron para recuperar o control do porto e do Casco Vello. A Reconquista non é un acto illado no calendario vigués; forma parte da identidade urbana, ligada ao carácter mariño e á tradición de solidariedade entre veciños que marcaron a historia recente da cidade.
O relato histórico mestúrase hoxe coa reivindicación festiva. Actos oficiais, desfiles e escenas teatralizadas conviven coa visita de miles de turistas e residentes que participan dunha festa que foi gañando en espectacularidade sen perder o seu arraigo local. En Torrecedeira, por exemplo, unha farmacia expoñerá unha reprodución en playmóbils da escena principal; en balcóns e fachadas colocáronse case un cento de bandeiras novas que colorearán o trazado.
