O ministro Carlos Cuerpo afirmou en Madrid o 15 de marzo de 2026 que non se ve como candidato a presidir o Banco Central Europeo (BCE) e defendeu que España aspire a un papel relevante na renovación de prazas clave da institución. Nunha entrevista abordou a próxima sucesión da presidencia de Christine Lagarde e destacou a intención de Madrid de negociar os nomeamentos como un conxunto para equilibrar xeografía, xénero e sensibilidades políticas. Tamén recoñeceu a traxectoria de Pablo Hernández de Cos e situou a España como posible oferente de candidatos de alto nivel. A conversa tivo lugar no marco da inminente reconfiguración do Consello do BCE e doutras prazas relevantes.

Cuerpo recordou que nos próximos meses se renovarán cargos de gran peso como a presidencia do BCE e a praza de economista xefe, e defendeu que España debe buscar presenza na nova composición do Consello. Subliñou que a negociación debería entenderse como un conxunto para asegurar un equilibrio territorial e de xénero, unha proposta que suxire coordinación europea máis que candidaturas illadas.

Ao ser preguntado por nomes concretos, o ministro eloxiou a valía profesional de quen se barallan e rexeitou que a cuestión teña un tinte partidista cando se trata do perfil técnico que require o posto. A propósito da posibilidade de apoiar exgobernadores ou outros altos responsábeis, insistiu na necesidade de presentar candidatos «inapelables» pola súa traxectoria e recoñecemento internacional.

Valoración sobre Hernández de Cos e a estratexia española

Sobre Pablo Hernández de Cos, Cuerpo subliñou a súa experiencia recente ao fronte do Banco de España e o seu actual liderado no Banco Internacional de Pagos en Basilea, argumentos que, ao seu xuízo, o sitúan entre os mellores profesionais dispoñibles. Aínda que evitou confirmar un apoio explícito á súa candidatura, falou en termos elogiosos sobre a súa xestión e sobre o recoñecemento que obtivo tanto dentro como fóra de España.

«Pablo Hernández de Cos é un profesional excelente, fixo un traballo que eu creo que tivo o recoñecemento unánime á fronte do Banco de España»

O ministro deixou claro que a aposta de España pasa por propoñer un nome ou unha figura que non deixe dúbidas sobre a súa competencia técnica, de xeito que a capacidade de influencia depende tanto da calidade do candidato como da estratexia de negociación colectiva. Nesa liña citou a importancia de combinar factores xeográficos e de xénero para reforzar a representatividade do Consello.

Reacción sobre a súa propia posible candidatura

Consultado sobre se el mesmo se ve na carreira pola presidencia do BCE, Cuerpo respondeu de forma rotunda que non. Subliñou que a súa prioridade é traballar ao fronte do Ministerio de Economía, Comercio y Empresa e que neste momento concentra todas as súas enerxías nesa labor.

«Non»

Cando o entrevistador mencionou que outros candidatos pasaran polo mesmo ministerio, como foi o caso de Luis de Guindos antes de converterse en vicepresidente do BCE, Cuerpo reiterou a súa falta de interese nese posto e a súa vontade de centrarse na xestión nacional. A réplica deixou claro que non contempla unha candidatura persoal nesta rolda de renovación.

En canto a outras figuras mencionadas nas quinielas, Cuerpo destacou a presenza de Nadia Calviño en postos de responsabilidade europea, e sinalou que España conta con economistas de alto nivel con proxección internacional. Recordou que Calviño e Hernández de Cos ocupan na actualidade postos de liderado en institucións europeas e globais, o que reforza a carta de presentación española nas negociacións.

A última vez que España competiu pola presidencia do BCE foi hai oito anos, cando a traxectoria de Luis de Guindos culminou no posto de vicepresidente. A medida que se acheguen as datas de renovación, a posición oficial de Madrid —segundo expuxo o ministro— será tentar influír na composición do órgano regulador cun plantexamento colectivo e candidatos de alto consenso técnico.

Fontes do Ministerio sinalan que a estratexia española buscará interlocución con socios europeos para estruturar un paquete de nomes que permita equilibrar os distintos intereses e afianzar unha voz española no deseño da política monetaria comunitaria. A negociación promete ser complexa pola relevancia dos cargos e polas múltiples sensibilidades que cómpre conciliar en Bruxelas.