Un sindicato eleva un escrito á Consellería de Política Social e advirte que a situación na quenda de noite esixe actuacións urxentes
Un sindicato presentou un escrito formal ante a Consellería de Política Social alertando dunha situación que considera de risco para a saúde e a seguridade das traballadoras do CRAPD I de Vigo, un centro residencial integrado na rede autonómica. Segundo a denuncia, os incidentes que se rexistran no centro non son episodios illados, senón que forman parte dun patrón estrutural que requere respostas inmediatas por parte da administración.
A queixa sindical subliña a especial tensión que se vive durante a quenda de noite, cando o cadro de persoal enfrontase a unha maior vulnerabilidade pola menor presenza de persoal e pola dificultade para solicitar apoio externo. Neste contexto, a central entende que as medidas adoptadas ata agora non alcanzan o nivel necesario para garantir condicións laborais seguras e protexer ás persoas que atenden a persoas dependentes.
No documento remitido á Consellería reclámanse actuacións concretas e urxentes para reverter unha situación que, na opinión do sindicato, pon en risco a integridade física e psíquica das traballadoras. Sen entrar en detalles sobre incidentes concretos, a denuncia destaca a necesidade dun reforzo do cadro de persoal, protocolos de actuación actualizados, formación específica no manexo de situacións conflictivas e unha avaliación de riscos real e periódica.
O CRAPD I de Vigo atende a persoas con necesidades de apoio residencial, un colectivo que esixe atención profesional e continuada. A xestión de episodios de agresividade ou crise require tanto medidas técnicas —como sistemas de alarma e reorganización de quendas— como recursos humanos suficientes para garantir que as situacións se controlan sen que o persoal teña que asumir riscos desproporcionados.
Máis aló do caso concreto, o sindicato sitúa a denuncia nun contexto máis amplo: a precariedade nos servizos sociais e residenciais, os cadros de persoal axustados e a falta de actualización de protocolos ante novos perfís de dependencia e patoloxía. Estas deficiencias derivan, advirten, nunha maior exposición das traballadoras a episodios potencialmente perigosos e a unha carga emocional que acaba repercutindo na calidade da atención.
Desde o punto de vista legal e preventivo, a normativa de prevención de riscos obriga ás administracións a avaliar e corrixir as condicións que poidan supoñer perigo para o persoal. A central sindical reclama, por tanto, que a Consellería asuma a súa responsabilidade e poña en marcha medidas verificables: reforzos de persoal nos tramos horarios críticos, protocolos de intervención de carácter inmediato, formación obrigatoria en técnicas de contención non lesiva e coordinación con servizos sanitarios e de emerxencias cando proceda.
A denuncia tamén plantexa a necesidade de actuacións organizativas que mitiguen a presión sobre os cadros de persoal: revisión de ratios, criterios obxectivos para o ingreso e a permanencia en recursos residenciais, e unha auditoría externa que detecte puntos débiles de deseño e funcionamento do centro. Para a central, calquera solución de fondo pasa por combinar medidas preventivas, recursos humanos e supervisión administrativa.
Na práctica, a implantación de medidas supón decisións orzamentarias e de xestión por parte da Consellería. A central sindical reclama que estas decisións se tomen con celeridade e transparencia, e que se informe ás traballadoras sobre os criterios que se van aplicar. A ausencia de comunicación e de protocolos claros, sosteñen, agrava a sensación de abandono entre o persoal e dificulta a convivencia laboral.
Fontes internas do centro, citadas na denuncia, describen un clima de inquietude que afecta tanto ao benestar l
