Yéremi Vargas desapareceu o 10 de marzo de 2007 no barrio de Los Llanos, en Santa Lucía de Tirajana (Gran Canaria), cando tiña sete anos. 19 anos despois, a súa familia mantén unha procura incansable e reclama que a investigación avance para esclarecer o acontecido. A causa segue aberta e a posibilidade de novas probas forenses reactivou a esperanza dos achegados.
O caso permanece presente na vida cotiá da illa: carteis coa imaxe do menor seguen visibles en garaxes, buzóns e paradas de guaguas e o nome de Yéremi é coñecido pola maioría dos veciños. A desaparición marcou toda a comunidade e a familia non deixou de pedir xustiza desde entón. O aniversario renova a demanda de explicacións e de actuación xudicial.
Na mañá do 10 de marzo de 2007, Yéremi saíu a un descampado próximo á súa casa a xogar cos seus primos. A súa nai, Ithaisa Suárez, chamounos para que volvesen a comer e os demais regresaron, pero Yéremi decidiu quedar un anaco máis na rúa. Cando a súa nai volveu buscalo, o neno xa non estaba; aquel foi o inicio dunha investigación que se prolonga case dúas décadas.
A cianose, unha pista que reabre interrogantes
Un elemento clave que tomou relevancia nos últimos meses é a referencia ao ton azulado do menor no momento da súa morte. Esa circunstancia foi coñecida polas autoridades tras o testemuño dun recluso que compartía cela co principal sospeitoso para a familia. O dato chamou a atención porque a familia nunca fixera pública a condición de cianose que padecía o neno.
A mención de que Yéremi “estaba azul” permitiu plantexar a necesidade de probas médicas que aclaren se esa coloración respondía á cianose e que implicacións tería para determinar causas e circunstancias do falecemento. O avogado da familia, Marcos García Montes, solicitou ao xuíz a realización de peritaxes destinadas a acreditar esa circunstancia.
«19 años de tu partida. Se dice rápido. Qué injusta es la vida. Te queremos Yéremi»
A nai do menor compartiu nas súas redes sociais unha mensaxe con motivo do aniversario que reflicte a dor e a persistencia da familia na súa reclamación de verdade. Ese testemuño público foi un dos motores que mantén viva a presión social sobre o caso.
Sospeitas, hipóteses e o estado da causa
Para a familia, o principal sospeitoso é Antonio Ojeda, coñecido como ‘El Rubio’, aínda que actualmente non figura investigado por estes feitos. Cando cumpría condena na cadea de Algeciras por abusos sexuais a un menor, confesou ante un compañeiro de cela que sabía onde estaba Yéremi e narrou que o neno «estaba azul» ao morrer. Esa declaración foi a que acendeu novas consultas sobre a posible relación entre a cianose e a morte.
Ademais, transcendeu a hipótese, difundida polo avogado da familia, de que o corpo puido ser arroxado a un chiqueiro e alimentado aos porcos. Esa teoría, que García Montes expuxo tras recibir informacións de persoas que non queren declarar, foi unha das liñas máis sensibles e controvertidas do caso.
A causa xudicial sufriu un revés en outubro de 2017, cando o xuíz acordou o sobresemento provisional ao considerar que non había indicios suficientes para abrir unha causa penal contra Ojeda ou outros presuntos implicados. Non obstante, a investigación nunca se arquivou definitivamente e mantense aberta, con actuacións pendentes condicionadas ás probas forenses solicitadas pola defensa da familia.
O maxistrado condicionou, segundo fontes xudiciais, a posibilidade de interrogar o sospeitoso aos resultados desas peritaxes médicas. Esa resolución sitúa o proceso nunha fase técnica na que o resultado das probas podería inclinar a balanza cara á reapertura plena de dilixencias ou cara ao mantemento do sobresemento.
A principal dificultade para avanzar radica na antigüidade do caso e na falta de probas directas. Testemuñas que poderían achegar datos amósanse reticentes a declarar, segundo o entorno da familia, o que complica a reconstrución dos feitos. Aínda así, a procura de indicios novos e a reclamación de periciais específicas manteñen viva a vía xudicial.
Na illa, o recordo de Yéremi non desapareceu. A persistencia da súa nai e do seu entorno, xunto á atención pública, manteñen a presión para que a xustiza complete as pescudas pendentes. A familia insiste en que seguirá reclamando que se esclareza que ocorreu e que, no seu día, se depuren responsabilidades.
