Troula e Barafunda, das compañías viguesas de artes escénicas, trasladáronse a finais de outubro a unha nave compartida en Coruxo para gañar espazo e optimizar recursos. O novo centro, bautizado como «O Ghalpón», ocupa 1.000 metros cuadrados e serve como lugar de ensaio, produción e convivencia diaria. A mudanza responde á necesidade de mellorar instalacións tras anos en espazos insuficientes. O obxectivo é aproveitar sinerxías e afrontar novos proxectos con maior capacidade loxística.
Ambas compañías converteron a gran nave nun espazo común onde comparten obradoiros, almacéns e zonas de traballo técnico. A decisión responde a limitacións previas nas que tiñan que dispersar materiais e decorados entre varios locais. O proxecto inspírase en experiencias de coworking cultural detectadas noutras cidades e en iniciativas similares na comarca.
Os membros das dúas compañías conviven agora nun centro que facilita tanto a creación como a loxística dos montaxes. Entre os integrantes de Troula figuran nomes como Sergio, Laura, Diego, Juan, Cris e Gus, mentres que en Barafunda aparecen Lolo, José Antonio, Noemí, Jorge, Laura, Merchi e Lina. Compartir instalacións supuxo reorganizar quendas, calendarizar ensaios e coordinar o uso dos espazos comúns.
Razóns e beneficios do traslado
Sergio Rodríguez, un dos fundadores de Troula, explica que levaban tempo buscando alternativas porque os locais anteriores quedaran pequenos. Segundo relata, a proximidade e a boa relación con Barafunda facilitaron chegar a un acordo para alugar a nave en Coruxo. A mudanza, realizada a finais de outubro, planteouse como unha saída práctica para agrupar recursos e reducir custos operativos.
«Levabamos dous anos buscando opcións porque onde estabamos quedaba pequeno e non daba para máis. Tiñamos conexión con Barafunda, hai moi bo rollo e soubemos que eles estaban na mesma situación, case pedindo espazos»,
O traslado permitiu tamén optimizar orzamentos e dedicar máis fondos á actividade artística en si mesma. Ter un almacén e un espazo de escenografía grande facilita o traballo sobre estruturas complexas e reduce a necesidade de alugar instalacións puntuais. Ademais, a convivencia potenciou a colaboración creativa entre equipos.
Vida cotiá e proxección artística
Lolo Castro, de Barafunda, define o balance como moi positivo: o espazo superou as expectativas en termos de convivencia e traballo compartido. Afirma que compartir pensamentos e prácticas xerou sinerxías que poden impulsar o sector local. Tamén subliña a importancia de contar cun lugar onde montar e ensaiar sen as limitacións que impuñan as sedes anteriores.
«Superáronse as expectativas, porque compartimos pensamentos comúns, créanse sinerxías e ao final iso supón tamén impulsar o sector. Antes tiñamos todo moi disperso, pero agora temos todo agrupado e, sobre todo, temos espazo, que para nós é esencial polas estruturas e escenografías coas que traballamos»,
Na práctica, o Ghalpón acolle ensaios, atelieres de carpintaría e pintura, almacenamento de elementos escénicos e reunións de produción. A maior superficie permite deseñar e probar montaxes a escala real, algo que antes obrigaba a buscar solucións externas. Ademais, o lugar ofrece posibilidades para obradoiros abertos e residencias artísticas que implicarían a creadores de fóra de Vigo.
Os responsables ven no novo modelo unha alternativa sostible fronte á precariedade de espazos culturais. Compartir gastos de aluguer, sumistros e maquinaria técnica reduce a presión financeira e facilita planificar tempadas con maior ambición. Así mesmo, o proxecto pretende funcionar como un polo de atracción para outras compañías que necesiten infraestruturas estables.
O Ghalpón xa comezou a recibir visitas de profesionais do sector e de participantes en pequenas accións formativas. A curto prazo, as dúas compañías anuncian que traballarán en estreas e na consolidación de propostas que requiren maior montaxe. A experiencia de convivencia servirá ademais para testar formas de colaboración a medio prazo.
A iniciativa enmárcase nunha tendencia crecente de proxectos culturais compartidos que buscan optimizar recursos e xerar tecido cooperativo. Nunha cidade cunha escena escénica dinámica como Vigo, o éxito deste experimento pode animar a novas alianzas e a políticas públicas que apoien infraestruturas deste tipo.
