A cidade amurallada volveu converterse este sábado na capital do audiovisual galego na gala dos XXIV Premios Mestre Mateo. Dúas producións con forte vinculación á provincia de Lugo, Antes de Nós e Sirat, acapararon os focos: a primeira levou a colleita máis abultada da noite, mentres que a segunda conquistou o premio ao mellor longametraxe. A cerimonia deixou ademais momentos emotivos, cifras rechamantes e sinais dun sector que reivindica a súa identidade local e a súa proxección internacional.
Triunfo lucense e récord igualado
Foi a gran noite para Antes de Nós, o filme escrito por Pepe Coira, natural de Rábade, e protagonizado polo lucense Xoán Fórneas. A produción obtivo a friorenta de 13 estatuíñas entre categorías artísticas e técnicas, igualando así o récord histórico marcado por Dhogs, do meirego Andrés Goteira. O dato non é baladí: poucas veces un título enraizado na provincia logra ese nivel de recoñecemento na Academia Galega do Audiovisual.
Coira recolleu, por segundo ano consecutivo, o Mestre Mateo ao mellor guión, un recoñecemento á súa ollada sobre personaxes históricos que, neste caso, se achega á figura de Castelao. No seu discurso reivindicativo, lembrou o proceso íntimo da cinta:
«Fixemos unha película pequena para un home tan grande. Cando escribín este guión aínda non era consciente da grandeza dun tipo como Castelao, que tanto loitou para que os poderosos respectasen a aqueles que non o son tanto».
A noite tamén serviu para coroar a Xoán Fórneas como mellor actor protagonista polo seu traballo na mesma película. Ademais, a dirección foi premiada —a estatuíña á mellor dirección recaeu nunha realizadora asturiana, que recolleu o seu segundo Mestre Mateo—, e o filme protagonizou un dos momentos máis inesperados ao sumar un galardón en interpretación feminina de reparto para dúas actrices da cinta. No global, 11 dos 16 galardóns principais da velada foron recollidos por mulleres, unha cifra que invita á reflexión sobre o peso feminino no actual panorama galego.
Sirat, entre o local e o global
Se Antes de Nós foi a sensación local, Sirat actuou como a carta de proxección internacional. Dirixida por Oliver Laxe, o cineasta ancarés que leva anos situando a súa obra en festivais de primeiro nivel, a película alzouse co premio ao mellor longametraxe, ademais de ser premiada nas seccións técnicas pola mellor música orixinal —para Kangding Ray— e o mellor son —para Amanda Villavieja. Sirat, dobremente nomeada aos Oscar, refrenda a capacidade do cinema galego para dialogar con audiencias exteriores sen renunciar a raíces moi concretas.
A confluencia de Laxe e a Academia en Lugo non foi casual: a súa filmografía recente situou o nome da provincia en circuítos internacionais, e Sirat suma agora un recoñecemento doméstico importante que subliña a complementariedade entre proxecto local e ambición global. A aposta por unha banda sonora contemporánea e un deseño de son coidado reforza ademais a idea de que a técnica e a xestión sonora son campos nos que o cinema galego está a investir con resultados.
Emocións, homenaxes e olladas ao futuro
A gala non foi só reparto de premios: estivo salpicada de momentos de emoción. Un deles chegou coa concesión do premio á mellor interpretación masculina de reparto a un intérprete chamado Miquel, falecido recentemente. A súa representante, visiblemente emocionada, deixou estas palabras que resumen a sensación na sala:
«Miquel marchou moi cedo e hoxe estaría inmensamente feliz por celebrar esta profesión que tanto amaba».
Tamén gañou pres
