O 8 de marzo de 2026, colectivos feministas encheron as rúas de varias cidades de Galicia para conmemorar o 8M. As marchas tiveron lugar, entre outras, en Vigo —cun percorrido pola Gran Vía e Urzáiz— e en Pontevedra, convocadas por agrupacións como Fulanas e diversos colectivos transfeministas.

As imaxes, captadas pola fotógrafa Alba Villar, recollen a diversidade das asistentes, as consignas e a presenza de pancartas e símbolos morados que marcaron as rúas durante a xornada.

## Ambiente e percorrido

A manifestación en Vigo percorreu as rúas centrais e chamou a atención pola participación interxeracional. Familias, estudantes e traballadoras camiñaron xuntas reclamando dereitos e visibilidade.

En Pontevedra a convocatoria reuniu colectivos locais e activistas transfeministas. A marcha celebrouse de xeito pacífico e con intervencións en puntos céntricos.

Reivindicacións: igualdade salarial, fin da violencia machista, dereitos laborais e recoñecemento das traballadoras do fogar.

Presenza transfeminista: inclusión de demandas sobre dereitos de persoas trans e diversidade afectivo-sexual.

Ambiente: consignas, pancartas e performances que combinaron protesta e celebración.

## Mensaxes e pancartas

As consignas escoitadas na rúa mesturaron demandas concretas e lemas simbólicos. Moitas pancartas pedían medidas efectivas contra a violencia de xénero e políticas que reduzcan a fenda salarial.

Tamén houbo espazo para mensaxes sobre coidados, precariedade laboral e a necesidade de transferir a responsabilidade do fogar do privado ao público.

Os colectivos transfeministas chamaron a atención sobre a interseccionalidade das reivindicacións. Subliñaron que a loita feminista debe atender ás realidades das persoas trans e ás desigualdades socioeconómicas.

## Reacción cidadá e contexto

A resposta na rúa mostrou un apoio transversal. Veciños e paseantes uníronse temporalmente ou aplaudiron desde as beirarrúas. A mobilización coincidiu con actos culturais e lecturas públicas en distintas prazas.

En Galicia, o 8M mantén a tradición de combinar protesta e mirada colectiva sobre políticas públicas que afectan a mulleres e disidencias. As marchas deste ano recuperaron enerxía tras anos complicados pola pandemia e polas restricións sanitarias.

Desde as organizacións insistíuse na necesidade de converter as demandas en medidas concretas desde as administracións. Reclamaron máis orzamento para a atención ás vítimas e políticas de conciliación reais.

As fotografías recopiladas por Alba Villar documentan tanto a celebración como a reivindicación. Permiten captar xestos, cores e lemas que resumen a xornada en Galicia.

A xornada rematou sen incidentes relevantes e coa promesa de manter a mobilización activa durante o resto do ano para presionar por cambios lexislativos e sociais.

[CATEGORÍA: sociedade]