O máximo responsable do estaleiro vigués declarou este martes ante o xulgado que o cable de aceiro implicado no accidente mortal que custou a vida a un operario en novembro de 2022 levaba nas instalacións desde a década de 1980, segundo a súa versión. A comparecencia produciuse no xuízo que se celebra en Vigo contra catro traballadores do estaleiro, acusados de negligencia tras a caída dunha peza de gran tamaño o 24 de novembro. A empresa sostén que o elemento non causara problemas anteriormente e que, tras o sinistro, decidiuse canalizalo. As declaracións escoitáronse nunha vista que busca aclarar responsabilidades laborais e penais.

Os catro procesados, entre eles o responsable do departamento de prevención e seguridade —que é fillo do dirixente—, o xefe de equipo, o xefe de buque e o director de produción, enfróntanse a penas que poderían rondar os tres anos de prisión por un delito contra os dereitos dos traballadores e outro de homicidio por imprudencia grave. A acusación particular sinala especialmente ao director de produción entre os implicados e todos solicitaron intervir tras a presentación dos informes periciais e testemuñais. A vista busca determinar se se incumpriron protocolos e quen asumiu a obriga de seguridade no momento do suceso.

A vítima, identificada no proceso como Iván C.C., tiña 42 anos e traballaba para unha empresa auxiliar subcontratada; levaba apenas dez días no posto cando ocorreu o accidente. Segundo a instrución, o operario atopábase no estaleiro da avenida de Beiramar cando unha gran prancha de aceiro, que estaba a ser transportada, se precipitou sobre el. O accidente provocou a apertura de dilixencias penais e xerou un intenso debate sobre as condicións de traballo e a supervisión das maniobras nos peiraos vigueses.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Un compañeiro, identificado no proceso como David S.G.I., relatou no xulgado que o xefe de equipo pediu axuda para que un camión cunha peza de sete toneladas accedese pola vía pública e que, para facilitar a maniobra, cortaron o tráfico e acompañaron ao vehículo. Segundo o seu testemuño, a peza entrou marcha atrás e realizou un «movemento superextraño» que acabou provocando a caída sobre a vítima. Tras o sinistro, afirmou que observou no chan un cable de varada de considerables dimensións, o que centrou parte da atención no estado dos elementos fixos do estaleiro.

Na súa intervención como testemuña, o empresario e máximo responsable do estaleiro, Mario Cardama, explicou o organigrama da compañía e definiuse como o «responsable final» da entidade. Afirmou que nomeara un delegado de prevención e riscos —o seu fillo— co fin de analizar e corrixir situacións perigosas, e sinalou que a empresa conta ademais cun servizo de prevención externo prestado pola patronal Asime. Cardama defendeu que a función externa é a de asesorar e elaborar a documentación técnica que, posteriormente, a empresa revisa e autoriza segundo os seus procedementos.

Con respecto ao cable implicado, o testemuño asegurou que ese elemento levaba no estaleiro desde os anos oitenta e que aproximadamente a metade da súa vida útil estivo situada na zona onde ocorreu o sinistro. Tras o accidente, dixo, optouse por canalizar o cable para evitar riscos, unha actuación que tería carácter corrector. O técnico do servizo de prevención externo matizou na súa declaración que a súa labor foi fundamentalmente de asesoramento e de xeración de documentación técnica, pero que a implementación e validación final correspondía á dirección da empresa.

A causa tamén investiga se a peza que se cargou no camión foi asegurada correctamente antes do transporte, unha cuestión que varios testemuños puxeron en dúbida. No xulgado apuntouse que «ninguén» tería asegurado a prancha de aceiro tras elevala cunha grúa, extremo que a acusación utiliza para sustentar a existencia de imprudencia grave. A defensa plantea que a maniobra se realizou en condicións complexas e que correspondía a varios eslabóns da cadea de traballo asegurar a integridade da operación.

O proceso xudicial celébrase nun contexto no que a empresa atravesa ademais outras controversias, entre elas a rescisión dun contrato con Uruguay para a fabricación de dúas patrulleiras, o que aumentou a presión mediática e económica sobre o estaleiro. A acumulación de problemas reabriu o debate sobre a competitividade do sector naval galego e a necesidade de reforzar protocolos de seguridade e control nas subcontratacións habituais nos diques. Sindicatos e organizacións de seguridade laboral seguen de cerca a vista, reclamando responsabilidades e reformas.

O xuízo continuará coa achega de peritaxes técnicas e máis testemuños para esclarecer a dinámica exacta do accidente e fixar responsabilidades penais e laborais. A familia da vítima e os representantes legais dos traballadores esixen que a investigación bote luz sobre posibles fallos na prevención e sobre quen debía garantir a seguridade naquela manobra concreta. Calquera que sexa a resolución, o caso apunta a marcar un precedente sobre a xestión de riscos nos estaleiros da ría e a obrigar empresas e administracións a revisar medidas de prevención.