O estaleiro Freire, a través da sociedade Astilleros y Varaderos San Gregorio, formalizou ante a Autoridade Portuaria de Vigo unha solicitude para ocupar un espazo adicional xunto ás súas instalacións en Coia, concretamente na curva de San Gregorio. A solicitude abarca 43 metros cadrados na antiga rúa Salvamento e proxecta a instalación de contedores destinados a vestiarios e oficinas para o cadro de persoal externo que traballa no estaleiro.

A demanda de espazo: unha necesidade ligada á carga de traballo

No documento remitido a Praza da Estrela, a dirección de Freire xustifica a petición cun incremento sostido de persoal que realiza tarefas nas súas instalacións. «Nos últimos anos experimentamos un importante incremento de persoal que realiza traballos nas nosas instalacións […] o persoal require vestiarios e oficinas que non podemos satisfacer coas instalacións existentes», reza a comunicación oficial, que insiste en que a ocupación proxectada deixaría «zona suficiente de paso» para peóns e operacións portuarias.

«Nos últimos anos experimentamos un importante incremento de persoal que realiza traballos nas nosas instalacións […] o persoal require vestiarios e oficinas que non podemos satisfacer coas instalacións existentes»

A petición non chega en baleiro: Freire está inmersa nunha vaga de contratos que tensionaron a súa capacidade loxística. Só en febreiro a compañía anunciou a entrada en vigor de 4 buques de 47 metros para a Armada de Suecia, embarques que implican esixencias de montaxe, probas e subcontratación. Ademais, entre os seus encargos figura unha unidade para a carga e procesado de salmón acuícola, deseñada para case 85 metros de eslora e con capacidade para procesar ata 200 toneladas de salmón á hora, un contrato que reflicte a diversificación do naval galego cara a segmentos moi especializados.

Fontes portuarias consultadas sinalan que a fórmula de colocar contedores como oficinas temporais e vestiarios é habitual en estaleiros con picos de traballo. Non obstante, en Vigo, o debate sobre o uso do fronte marítimo e a preservación de pasos e accesos ao peirao é recorrente. A curva de San Gregorio, en Coia, é un punto sensible: estreita, moi próxima a zonas peonais e cunha actividade portuaria constante.

Antecedentes industriais e tensións urbanas

O crecemento de Freire forma parte dun relato máis amplo do naval vigués: estaleiros que recuperaron mercado tras a crise da última década e que agora compiten por talento e espazo nun porto saturado. Vigo alberga unha enorme concentración de actividade naval e auxiliar, desde grandes carenas ata talleres e empresas de enxeñaría. Esa densidade produtiva choca coa configuración urbana de barrios como Coia, onde a presenza industrial convive con áreas residenciais e vías históricas, como a antiga rúa Salvamento.

A Autoridade Portuaria xestionou nos últimos anos demandas semellantes, alternando permisos temporais con proxectos de reordenación de espazos. Non é a primeira vez que unha empresa do sector solicita ocupación puntual para contedores; o novedoso neste caso é a insistencia en que o cadro de persoal externo —traballadores de empresas subcontratadas que acoden a realizar tarefas puntuais nas embarcacións— medrou até niveis que as instalacións fixas non cobren. A falta de confirmación oficial sobre os prazos de resolución, o procedemento habitual contempla un informe técnico sobre seguridade e accesos e, se procede, unha concesión temporal con condicións estritas.

No plano social, asociacións veciñais e parte do sector portuario estarán atentos: a ocupac