Celta 3 – 4 Alavés. O que parecía unha tarde de festa en Vigo, en plena Reconquista e coa camiseta da bandeira de Vigo xa a ondular pola cidade, acabou convertido nunha ressaca dolorosa para o equipo da casa. Tras un arranque brillante que deixou o marcador en 3-1 ao remate da primeira metade, o conxunto vitoriano asestou un golpe táctico tras o descanso e virou o partido con goles nos minutos 50, 65 e 69. A vitoria visitante deixa ao Celta coa sensación de ter perdido máis que tres puntos: comodidade, confianza e continuidade na loita polos postos altos.
De euforia a incredulidade: como se consumou a remontada
A tarde comezou cun Balaídos entregado. O Celta saíu enchufado e atopou en Ferran Jutglà ao seu home máis inspirado. O dianteiro catalán abriu o marcador no minuto 19 tras un pase en profundidade de Javi Rodríguez, e oito minutos despois estreouse como asistente para que Hugo Álvarez fusilase a Antonio Sivera. O terceiro, outra xoia de Jutglà, chegou no minuto 37, tras unha condución de máis de trinta metros que obrigou a lembrar ao público de Balaídos aquel golazo de antano.
A reacción do Deportivo Alavés non se fixo esperar: Toni Martínez recortou distancias no tempo de desconto da primeira parte e deixou entrever que a eliminatoria non estaba pechada. Pero o realmente decisivo chegou despois do descanso. O técnico vitoriano, Quique Sánchez Flores, moveu pezas e o seu equipo executou un plan de presión alto que desquiciou á defensa celeste. O primeiro en devolver a emoción ao marcador foi Ángel Pérez, tras un erro de marca de Carlos Domínguez, no minuto 50.
A tensión creceu cando, no minuto 52, o colexiado Miguel Sesma Espinosa anulou un gol de Javi Rodríguez. A xogada foi revisada polo VAR e o tanto quedou invalidado por unha suposta falta previa; en Balaídos moitos afeccionados protestaron, entendendo que a disputa fora de xogo limpo. Ese episodio, lonxe de dar calma ao Celta, pareceu acelerar a súa caída: aos 15 minutos da reanudación Toni Martínez volveu marcar, desta vez desde fóra da área, tras un golpeo que sorprendeu a un Ionut Radu afectado por molestias musculares. Catro minutos despois, Abde Rebbach culminou a remontada cun disparo raso ao pau esquerdo que desatou a euforia visitante e o silencio na bancada local.
Segunda unidade e erros que pesan
O guión da primeira parte apuntaba a un Celta solidario coa súa afección. A alineación —con moitos dos homes da denominada segunda unidade de Carlos Carvalhal ou, no seu defecto, do corpo técnico de Gustavo Giráldez en rotación— rendiu ata o minuto 45. Tras o descanso, e quizais pola carga emocional dos festexos da semana, a postura desdibuxouse. Foi unha mestura de cansanzo, exceso de confianza e fallos defensivos puntuais o que lle permitiu ao Alavés impoñerse: marcas perdidas na frontal da área, transicións lentas e un porteiro con molestias físicas que non deu seguridade no tramo decisivo.
A entrada de Iago Aspas intentou insuflar aire fresco na recta final; o capitán tirou do equipo e protagonizou algún remate que esixiu a Sivera. Con todo, a reacción chegou tarde. Os últimos dez minutos serviron para ver un Balaídos a medias: parte da bancada seguía a celebrar a Reconquista nas rúas e outra parte contemplaba con incredulidade como se escapaban tres puntos que ata a media hora parecían seguros.
Historia recente e precedentes en Vigo
Non é a primeira vez na tempada q
