Aeroporto de Santiago-Lavacolla, o principal nodo aéreo de Galicia, enfróntase a un peche temporal de 35 días que chega no pleno arranque da tempada alta e complicará unha crise de tráfico que, segundo operadores e xestores, remóntase a mediados de 2024. A paralización, anunciada polo xestor aeroportuario, aumenta a incerteza sobre prazas, conexións e o calendario de verán; ao tempo, a reapertura plantea oportunidades de crecemento con rutas en tres continentes, se as autoridades e as compañías aéreas alinean incentivos e ofertas.
Un aeroporto en pausa no peor momento
A medida obrigará a suspender operacións durante máis dun mes xusto cando miles de viaxeiros comezan a planificar vacacións e peregrinacións cara á capital galega. Non é o mesmo pechar un aeródromo no inverno que facelo ás portas da Semana Santa e do verán, dous períodos clave para o fluxo de pasaxeiros cara a Santiago e as Rías. No plano operativo, a clausura xerará trasvases de voos —cancelacións, reubicacións a aeroportos próximos e maior presión sobre a rede de estradas— con consecuencias económicas inmediatas para hoteis, axencias e o taxi local.
A reapertura non ten por que ser só un alivio temporal: tamén obriga ás compañías a replantexar a súa programación e pode servir para renegociar frecuencias. As compañías low cost, entre elas Ryanair, que opera habitualmente en Lavacolla, terán que redistribuír avións e prazas. Á falta de confirmación oficial sobre o alcance técnico das obras, desde o xestor deféndese que as intervencións buscan garantir a seguridade e facilitar futuras conexións internacionais.
Quen vive do turismo recibiu a noticia con preocupación.
“É un mazazo nun momento en que aínda non recuperamos os niveis prepandemia de turistas internacionais”
di un portavoz dos hosteleiros composteláns. A sombra da terminal renovada, inaugurada hai case 15 anos, mestúrase coa incerteza: aquel impulso non foi suficiente para blindar a instalación fronte ás oscilacións do mercado.
Antecedentes: a crise que non remata
A contracción iniciada a mediados de 2024 ten causas diversas e entrelazadas. Por unha banda, a reordenación da capacidade das grandes aeroliñas e a consolidación da oferta low cost modificaron o mapa de rutas na Península; por outra, a competencia con outros aeroportos rexionais por atraer tráfico internacional foi feroz. A isto súmanse factores macroeconómicos —custos de combustible, inflación e axustes na demanda— que penalizaron insospeitadamente terminales medianas como Lavacolla.
Non é a primeira crise pola que pasa o aeródromo santiagués: ao longo da última década houbo altibaixos derivados de decisións comerciais das compañías e de cambios no perfil do viaxeiro. A diferenza doutros episodios puntuais, o deterioro que denuncia o sector en 2024 vén acompañado dunha perda sostida de conexións clave que, segundo axentes turísticos e autoridades locais, esixe un plan estratéxico máis ambicioso que as medidas parche habituais.
Ademais, a estacionalidade xoga en contra. Santiago vive picos de demanda vinculados ao Camiño, a congresos universitarios e a eventos culturais que atraen demanda internacional concentrada en semanas concretas. Pechar durante 35 días neses períodos non só reduce prazas senón que dispersa viaxeiros cara a aeroportos da A Coruña ou Vigo —con custos engadidos— ou obriga a atrasos e perdas económicas para pequenas empresas que dependen do fluxo directo de pasaxeiros.
Repercusións e seguintes pasos
No curto prazo, a lista de prioridades é clara: coordinación entre o xestor aeroportuario, a Xunta e os concellos
