O anuncio do peche do Aeropuerto de Santiago (Lavacolla) durante 35 días, entre o 23 de abril e o 27 de maio, abre un fronte económico para a capital galega. A suspensión de operacións por obras na pista afectará directamente á actividade aeroportuaria, pero os seus efectos máis doídos agárdanse fóra do recinto: menos pernoctacións, menor gasto por visitante e sobrecustos loxísticos para empresas e institucións.
Impacto inmediato en Lavacolla e o seu entorno
A primeira consecuencia é a máis visible: o ecosistema que gravita arredor do aeroporto entrará nunha fase de parálise parcial. Cafeterías, tendas, servizos auxiliares e concesións que viven do tránsito de pasaxeiros verán interrompida a súa actividade nun período que, na práctica, estenderase algo máis aló do peche, polos axustes operativos e a reposición de plantilla. Segundo economistas consultados, algúns negocios poderían estar sen actividade efectiva «durante dous meses aproximadamente», con contratos temporais e picos de demanda que se esvaen de inmediato.
Ademais da caída na actividade comercial, o aeroporto deixa de xerar ingresos por taxas e servizos. Ese descenso de caixa é, por definición, o impacto máis sinxelo de cuantificar a posteriori: poderase computar canto deixaron de ingresar as concesións e canto se reduciu a facturación de aparcadoiros, aluguer de coches ou tendas. Non obstante, non é o único efecto. Para moitas empresas locais eses ingresos son parte dunha cadea máis ampla de consumo que inclúe hoteis, taxis e restauración.
Neste contexto a administración e as autoridades aeroportuarias terán que artellar medidas de mitigación. En ausencia de confirmación oficial sobre axudas directas ou fórmulas de compensación, aumentan as chamadas de sindicatos e patronais locais para coordinar apoios que eviten peches definitivos de establecementos que dependen da actividade temporal do aeroporto.
Un mazazo para o turismo e a estancia media
O turismo é, sen dúbida, o sector máis exposto. Santiago recibe entre 300.000 e 350.000 viaxeiros nos meses de abril e maio, unha antesala da tempada alta e un período clave para congresos, escapadas de fin de semana e peregrinos que aproveitan o bo tempo. A falta de voos directos introduce unha fricción que fará que unha parte dese fluxo desista: «Haberá xente que non vaia viaxar desta volta», advirte a profesora de Economía Aplicada da USC, María Cadaval, que rexeita as cifras rotundas que circulan sen análise técnico.
“É moi difícil cuantificalo ex ante”, sinala Cadaval, e engade: “Se alguén dá unha cifra, desconfiade”.
Non só diminuirá o número de visitantes, senón tamén a intensidade do seu gasto. Moitos optarán por aterrar en aeroportos próximos —A Coruña, Vigo ou mesmo Oporto— e reorganizar itinerarios; outros, se manteñen a viaxe, acurtarán a estadía. A proximidade ferroviaria entre A Coruña e Santiago, que deixa a capital herculina a pouco máis de media hora en tren, facilita ese efecto redistributivo: Santiago pode perder noites de hotel e consumo na restauración aínda que non perda por completo a chegada de visitantes.
A combinación de menos turistas e menos noites ten efectos multiplicadores: reservas hoteleiras canceladas, menos clientes en restaurantes do casco histórico —próximos á praza do Obradoiro— e unha menor demanda de taxis e guías turísticos. Para os albergues e establecementos vinculados ao Camiño, a interrupción coincide cun período no que se intensifica a chegada de peregrinos internacionais, co consecuente impacto nas economías locais dos concellos do contorno.
Custos para empresas, congresos e loxística
Fóra do turismo, as empresas, universidades e institucións afrontarán
