O adestrador do Cisne Los Sauces, Marcos Otero ‘Quiños’, valorou como un éxito ter sumado un punto o 14 de marzo de 2026 no empate 22-22 fronte ao Confía Base Oviedo no pavillón de Los Sauces, un encontro marcado por unha expulsión e por minutos de desconcerto do seu equipo que condicionaron o resultado. O técnico cangués explicou que, pese ás dificultades, o empate é o máis positivo que se pode extraer dun partido que describiu como pouco vistoso e trabado. A tarxeta vermella a Iago Costas foi o momento clave que cambiou o ánimo do equipo e obrigou a unha reordenación táctica durante boa parte do choque.
Quiños lamentou que a portería non respondese con solvencia na segunda metade e atribuíu a perda de control ao acerto ofensivo e ás decisións arbitrales. Segundo o preparador, o equipo fallou numerosos ataques e sentiu que os colexiados non estiveron no seu mellor nivel, factores que, combinados, penalizaron as opcións do Cisne. Aínda así, o adestrador insistiu en que, dadas as circunstancias, o punto logrado é un botín valioso que permite ao equipo sumar na clasificación.
A expulsión de Costas, a xuízo do técnico, foi rigorosa e desestabilizou á plantilla nun momento delicado do encontro. Tras a vermella o conxunto local viviu «uns minutos moi malos», en palabras de Quiños, con imprecisións e falta de fluidez que facilitaron o traballo do rival. O partido chegou a parecer perdido a falta de dous minutos, pero o Cisne conseguiu recompoñerse e rescatar o empate nos instantes finais.
O adestrador tamén se referiu a unha sequía goleadora puntual: «Non chegamos á portería en case dez minutos», explicou, subliñando que a acumulación de erros no ataque impediu lanzar con claridade. Eses fallos continuados, xunto cunha defensa máis débil do habitual, converteron a segunda metade nun exercicio de control do dano máis que nunha procura ofensiva clara. A pesar diso, o equipo chegou ao descanso con vantaxe grazas a algúns goles inoportunos do rival e certa dose de sorte.
Sobre o estilo do rival, Quiños opinou que o Confía Base Oviedo leva o xogo ao límite do pasivo, unha dinámica que acaba por desesperar aos contendentes e dificultar a recuperación de ritmo. O técnico describiu ao equipo asturiano como un adversario incómodo, capaz de puntuar contra moitos conxuntos grazas á súa constancia e a ese tipo de xogo que esixe paciencia e concentración. Esa maneira de disputar os partidos obriga a manter a compostura para non caer en erros que se pagan caros.
Ademais da expulsión, o Cisne acusou problemas físicos que limitaron recursos defensivos. Calvo e Manu Lorenzo estiveron aqueixados de gastroenterite e febre respectivamente; o segundo, asegurou Quiños, non puido adestrar en toda a semana previa ao choque. A ausencia destas pezas, habituais no entramado defensivo, obrigou a reubicar efectivos e acentuar a carga sobre xogadores máis novos, algo que o técnico considera unha circunstancia recurrente na longa traxectoria da tempada.
Quiños puxo o acento na xuventude da plantilla como factor explicativo dalgúns altibaixos: a falta de experiencia nótase na precisión ofensiva e na xestión de momentos tensos do partido. Non obstante, o adestrador defendeu a progresión dos máis novos e a necesidade de acumular minutos de competición para que o equipo gañe consistencia. O empate, nesa lectura, supón unha lección máis no proceso de aprendizaxe e unha mostra de carácter ao non deixarse remontar nos últimos instantes.
En termos xerais, o técnico pechou a súa análise recordando que a tempada adoita plantexar vicisitudes como lesións, enfermidades e decisións arbitrales controvertidas, e que a capacidade de adaptación marca a diferenza. A unidade do grupo e a recuperación dos damnificados por doenzas serán claves de cara aos próximos compromisos na División de Honor Plata. Co punto sumado en Los Sauces, o Cisne queda coa sensación de ter salvado o que en moitas circunstancias tería sido unha derrota, e agora toca preparar a seguinte cita coa mirada posta en recuperar efectivos e mellorar a eficacia en ataque.
