O Concello de Ourense puxo en marcha supostas peatonalizacións en varias vías do centro, pero os vehículos seguen a circular nelas con normalidade, segundo a inspección desta redacción e a información local publicada o 16 de marzo de 2026. A denuncia apunta a unha execución parcial das medidas: anúncianse cambios urbanísticos pero non se aplican controis nin barreiras que impidan o paso. A falta de cumprimento xera queixas veciñais e dúbidas sobre o destino das subvencións vinculadas a eses proxectos.
Os tramos sinalados inclúen, entre outros, a Rúa Bedoya, próxima ao Parque de San Lázaro, onde se observou tráfico rodado pese á intención de convertelos en espazos preferentemente para peatóns. Testemuñas e usuarios da área aseguran que a presenza de coches é habitual tanto de día como de noite. Esa realidade contradí a imaxe de transformación urbana que o Concello promociona en comunicados e proxectos.
Críticos do plan consideran que anunciar peatonalizacións sen medidas efectivas equivale a “vender” unha modernización urbana que despois non se materializa. Ademais, advirten dun risco reputacional para a administración local se as obras ou remodelacións serven só para obter axudas sen alterar a mobilidade real. En paralelo, mantense a percepción de que o mapa de aparcadoiros e a disposición viaria da cidade apenas cambiaron respecto de décadas anteriores.
O que se aprecia na vía pública
Nas rúas sinaladas non se aprecian elementos disuasorios consistentes, como bolardos fixos ou controis de acceso permanentes, que impidan a entrada de vehículos non autorizados. Tampouco parece haber unha presenza reforzada da Policía Local destinada a facer cumprir as restricións anunciadas. Esa ausencia de medidas físicas ou de vixilancia efectiva facilita que a circulación e o estacionamento se manteñan como antes.
A consecuencia directa é que a intención de gañar espazo para peatóns non se traduce nunha redución real do tráfico nin nunha mellora tangible da calidade do espazo urbano. Usuarios e peatóns seguen atopando coches aparcados en lugares que, en teoría, deberían ser preferentemente para peatóns, o que limita a seguridade e o aproveitamento do entorno público. Este contraste entre o plan e a práctica alimenta a sensación de inacción.
As causas que explican o desfase entre proxecto e execución son varias e non sempre públicas. Poden ir dende problemas técnicos na sinalización e planificación, ata permisos concedidos a residentes e comerciantes ou, simplemente, decisións políticas que priorizan outros usos. En algúns proxectos municipais da cidade detectáronse atrasos administrativos e controversias con contratistas que complicaron a materialización de obras urbanas.
Reclamacións e solucións posibles
Veciños e colectivos de mobilidade reclaman claridade sobre o alcance real das peatonalizacións e a publicación de horarios, excepcións e criterios de acceso. Piden, ademais, que o Concello detalle que partidas orzamentarias e que subvencións están vinculadas ás actuacións para poder verificar a súa correcta aplicación. A transparencia, sosteñen, é clave para evitar que os plans queden na imaxe e non na práctica.
Para restaurar a confianza e cumprir os obxectivos de pacificación do tráfico, expertos e asociacións suxiren medidas concretas: implantación de controis físicos nos accesos, campañas informativas, sancións efectivas para incumpridores e un reforzo temporal da vixilancia municipal. Tamén reclaman a avaliación pública dos proxectos unha vez executados, con indicadores de uso peonil e de redución do tráfico.
Na información consultada non consta unha resposta detallada do Concello explicando por que persiste a circulación nestas rúas tras anunciar a súa peatonalización. A administración municipal dispón de instrumentos para aclarar prazos e excepcións; agora, subliñan os afectados, debe utilizalos para evitar que as peatonalizacións queden en meras declaracións.
O debate en Ourense sobre a mobilidade e o espazo público continúa aberto. A diferenza entre o anunciado e o visible na rúa marca o ton das demandas cidadás: máis xestión, máis control e máis transparencia para converter as promesas urbanas en melloras reais para quen habita e transita a cidade.
