Roberto Brezmes anunciou que non optará a un terceiro mandato ao fronte da Fiscalía de Lugo tras culminar en xaneiro o seu segundo período de cinco anos, e por agora seguirá ao fronte en funcións porque non se presentaron candidatos para ocupar a praza. A falta de aspirantes obrigou o Consejo Fiscal a deixar deserta a convocatoria e o relevo queda no aire, unha situación que prolongará a permanencia de Brezmes ao fronte do ministerio público na cidade durante varios meses. O problema, segundo fontes consultadas, é que ninguén quere asumir un cargo que require xestionar asuntos complexos e unha estrutura xudicial que aínda arrastra leccións de inestabilidade. A incerteza abre a posibilidade de que se repitan etapas de cambios frecuentes e nomeamentos externos que a cidade xa viviu no pasado.
Cando tomou as rendas en 2015, a Fiscalía de Lugo atravesaba un momento convulso: varios macrosumarios con centos de imputados e víctimas, e unha grande tensión nas relacións entre investigadores, políticos e operadores xurídicos. Foi entón cando Brezmes, fiscal chegado a Lugo en 2004, aceptou un posto que outros rexeitaran; o seu nomeamento chegou tras o falecemento do fiscal xefe anterior e a dimisión do que o precedera pola presión do cargo. A cidade coñecera unha década de mandatos breves e cambios continuos, e a súa chegada supuxo o inicio dunha etapa de maior estabilidade na xestión do ministerio público.
Durante os seus dous mandatos, a Fiscalía lucense foi normalizando a actividade xudicial e afrontou procesos complexos que anos atrás desbordaran á institución. O labor de coordinación cos xulgados e a xestión de causas sensibles foi valorado por colegas e letrados como un factor decisivo para recuperar certa tranquilidade institucional. En xaneiro, Brezmes comunicou que non repetiría no cargo, pero a súa marcha efectiva queda aprazada porque a última convocatoria para cubrir a praza non recibiu solicitudes nin dende Lugo nin dende outros destinos. Esa ausencia de candidaturas subliña o reto do posto nun territorio que esixe experiencia e disposición para asumir conflitos mediáticos e operativos.
A posibilidade de celebrar un novo concurso vese condicionada polo calendario do propio Consejo Fiscal, onde en breve se celebrarán eleccións e as fontes consultadas sinalan que é menos probable que se lancen convocatorias que poidan alterar a situación dos vogais electores. Só unha chamada extraordinaria podería acurtar os prazos, pero o ambiente non favorece esa solución e quen coñece o proceso dá poucas opcións a que ocorra. Mentres tanto, a xefatura da Fiscalía permanecerá en mans de Brezmes en funcións, o que a curto prazo evita unha vacante inmediata pero non resolve a carencia dun titular elixido.
Unha novidade normativa aprobada en 2022 ofrece certa cobertura á situación: ao deixar a xefatura, Brezmes conservará a súa condición de fiscal adscrito a Lugo e manterá o seu destino na cidade ata que se libere unha praza que poida ocupar. Esa fórmula, celebrada por fontes próximas ao fiscal, garante que non se perderá a súa vinculación profesional con Lugo e que poderá continuar a traballar nos órganos da provincia ata acomodar o mapa de postos. O mecanismo evita o traslado automático e preserva a estabilidade familiar e profesional no territorio, algo que o propio Brezmes mostrou valorar.
Nado en Valladolid en 1971 e vinculado profesionalmente a Lugo desde 2004, Brezmes teceu unha vida persoal e laboral na provincia: aquí nasceron os seus fillos e a súa muller desenvolve a súa actividade profesional, o que explica a súa intención de permanecer na cidade pese a renunciar á xefatura. Non era o máis veterano nin o de maior antigüidade cando se ofreceu a liderar a Fiscalía en 2015, pero si quen asumiu o reto nun momento delicado. A súa xestión, apuntan operadores xurídicos, centrouse en estabilizar equipos e procesos, ademais de abordar a modernización e adaptación ás novas ferramentas de traballo telemático e de xestión procesal.
No ámbito institucional, a figura de Brezmes conecta con episodios relevantes que marcaron a vida xudicial lucense, con xuízas como Pilar de Lara ou Estela San José que sacudiron o panorama local en anos anteriores. A conxunción de casos mediáticos e a necesidade dunha fiscalía coordinada fixo necesario un liderado que puxese orde e garantise a continuidade nas actuacións. A súa saída, aínda que prevista, xera inquedanza entre quen consideran que o seu perfil non é doado de substituír pola combinación de experiencia, coñecemento do territorio e capacidade de xestión.
O futuro inmediato depende da decisión do Consejo Fiscal e da aparición de aspirantes dispostos a asumir unha praza con altas esixencias. Ata entón, a Fiscalía de Lugo manterase co seu xefe en funcións e co reto de completar proxectos pendentes, entre eles a adaptación á dixitalización e a xestión de litixios complexos. A ausencia de candidatos plantexa unha reflexión sobre a atracción do cargo e a necesidade de garantir relevo con garantías para non volver a períodos de inestabilidade que tanto custaron superar nos últimos anos.
