Marta Villaverde, conselleira de Mar, instou este mes a reforzar a colaboración con empresas privadas de cría de bivalvos para intentar reverter a crise do marisqueo na ría de Arousa. A seca de salinidade experimentada este inverno provocou mortalidades masivas en bancos e bateas, e a Xunta busca multiplicar a produción de semente en paralelo á que xa xeran os seus propios centros. En encontros mantidos o xoves con representantes dos criadeiros locais, a consellería plantexou que a resposta inmediata pase por aumentar a dispoñibilidade de xuvenís e alevíns destinados á sementeira. A medida pretende atender a demanda das confrarías e agrupacións de marisqueo que necesitan repoboar os fondos afectados pola entrada de augas doces e polos temporais.
As empresas arousás que crían semente, como Proameixa en Vilagarcía e A Ostreira en O Grove, son citadas pola administración como actores clave para acadar ese obxectivo. Estas firmas manteñen bateas e bancos de preengorde nos que producen xuvenís de ameixa e ostra que posteriormente se reparten entre mariscadores e ostricultores para a súa implantación nos bancos marisqueiros. A consellería quere complementar así a produción das súas propias instalacións coa capacidade da iniciativa privada, coa intención de maximizar o número de exemplares dispoñibles nos próximos meses.
O chamamento ao sector chega tras un inverno no que o descenso da salinidade agravou problemas preexistentes no marisqueo galego. A combinación de afloramentos de augas doces e episodios de mal tempo derivou nunha elevada mortaldade de semente e exemplares novos, o que obriga agora a planificar sembranzas a gran escala para recuperar os bancos produtivos. Segundo fontes oficiais, a Xunta achegou o ano pasado arredor de 2,1 millones de unidades procedentes dos seus centros de investigación para apoiar as repoboacións, e desde 2010 foron subministrados preto de 366 millones de exemplares de distintas especies.
A Organización de Productores Parquistas de Carril (OPP-89) é outro exemplo de acuicultura vinculada ao entorno tradicional do marisqueo, xa que xestiona produción e distribución de ameixa con criterios empresariais e técnicos. Esa experiencia demostra que a acuicultura e o marisqueo non son necesariamente pólos opostos, senón complementarios cando se orientan á sustentabilidade das explotacións e a garantir a dispoñibilidade de semente. A consellería pretende, precisamente, transformar esa complementariedade nun plan conxunto capaz de responder con rapidez ás necesidades do sector.
Na reunión da conselleira cos responsables dos criadeiros abordáronse cuestións prácticas como a adaptación de calendarios de posta, a dispoñibilidade de espazo en bateas e a coordinación loxística para a entrega de xuvenís ás confrarías. Tamén se plantexou a posibilidade de que a Xunta destine recursos técnicos e de investigación para optimizar o rendemento dos criadeiros privados, e así aumentar a produción sen comprometer a calidade biolóxica das sementes. O obxectivo declarado é producir «o máis posible» no menor tempo para atender unha demanda que se prevé elevada tras as recentes perdas.
Os mariscadores e as confrarías, que son os destinatarios finais destas sembranzas, trasladaron a súa preocupación pola magnitude do traballo de recuperación e pola necesidade de financiamento e coordinación. Restaurar bancos afectados por mortaldades esixe non só semente suficiente, senón seguimento sanitario, control de depredadores e campañas de sementeira ben planificadas que optimicen a supervivencia dos xuvenís. A implicación de empresas privadas con experiencia en preengorde pode acelerar a reposición, pero tamén plantea retos de planificación e control público para garantir trazabilidade e sustentabilidade.
Desde a consellería subliñase a urxencia de adaptar a produción de cría á demanda real do sector marisqueiro, xa que só un esforzo coordinado permitirá recuperar en prazos razoables os bancos perdidos. As autoridades rexionais insisten en que as sinerxías público-privadas deben priorizar a recuperación ecolóxica e a viabilidade a longo prazo das explotacións tradicionais. En paralelo, técnicos da Xunta avaliarán os resultados das sementanzas anteriores para afinar protocolos e evitar repeticións de mortalidades masivas.
O escenario supón ademais a oportunidade de consolidar un modelo produtivo que combine a tradición do marisqueo con técnicas de acuicultura modernas, achegando resiliencia fronte a episodios climáticos extremos. Para os produtores locais, a colaboración coa administración pode traducirse en maior estabilidade de subministro e nunha resposta máis rápida ante novos episodios de estrés ambiental. Nas próximas semanas, a coordinación entre confrarías, criadeiros privados e centros públicos será decisiva para determinar se a ría de Arousa pode recuperar o seu nivel produtivo na próxima tempada.
