O Consello de Ministros aprobou este martes unha declaración institucional que condena os sucesos ocurridos o 10 de marzo de 1972 en Ferrol e recoñece ás vítimas daquela xornada. A iniciativa, respaldada polo Goberno na reunión do 10 de marzo de 2026, responde á petición presentada polos ministros responsables de memoria e traballo co obxectivo de reparar o dano histórico. A decisión chega coincidindo co Día da Clase Obreira Galega e pretende subliñar o rexeitamento á represión que sufriron os traballadores do sector naval. O Goberno argumenta que este recoñecemento é necesario para completar a memoria democrática e garantir a non repetición.

A declaración fora impulsada por Ángel Víctor Torres, ministro de Política Territorial y Memoria Democrática, e por Yolanda Díaz, vicepresidenta segunda e ministra de Traballo, que reclamara un pronunciamento polos feitos que marcaron a cidade. O texto critica a actuación desproporcionada da Policía Armada naquela manifestación e admite de forma rotunda a responsabilidade política do Estado na represión. Na protesta, os disparos das forzas de seguridade causaron a morte de dous operarios e deixaron a cidade conmocionada. O recoñecemento oficial busca pechar unha ferida aberta na memoria local e poñer nome ás consecuencias da violencia estatal.

Entre as consecuencias que recolle a declaración, sinalase que dous traballadores morreron por disparos, identificados nos arquivos e na memoria colectiva como Amador Rey e Daniel Niebla. Ademais, case un cento de persoas resultaron feridas, 16 delas por feridas de bala, e prodúcéronse arredor de 160 despedimentos e varias centenas de detencións vinculadas á protesta. Estes números, apuntan desde o Goberno, amosan a magnitude do episodio e o seu impacto inmediato nas familias e na actividade sindical e laboral da ría. A mención explícita das cifras responde á vontade de documentar e de non minimizar o sucedido.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

No comunicado, o Goberno reafirma o seu compromiso coa verdade, a xustiza e a reparación, e expón que 54 anos despois é obrigado recoñecer o sufrimento padecido polas vítimas e os seus achegados. A declaración institucional incorpora unha homenaxe ás persoas falecidas e ás que resultaron feridas, así como un chamamento a preservar a memoria como parte do patrimonio democrático. O Executivo subliña que aquel episodio simboliza a loita polos dereitos laborais e as liberdades que se reivindicaron en Ferrol fronte á represión do franquismo. Tamén lembra que a consolidación democrática exixe afrontar sen ambaxes os episodios máis dolorosos do pasado.

O Goberno sinalou igualmente que a Dirección General de Promoción de la Memoria Democrática mantén aberto o expediente para declarar a Ferrol cidade da memoria, unha distinción que, segundo a nota oficial, contribuíria a institucionalizar a recuperación da memoria colectiva. A figura de «cidade da memoria» implicaría actuacións de investigación, sinalización e educación pública sobre os feitos e as súas vítimas. Fontes oficiais explican que esa medida busca transformar o recordo en políticas tangibles que permitan a visibilidade e a transmisión ás novas xeracións. En Ferrol, a iniciativa foi recibida como un paso máis cara á reparación simbólica.

A intervención de Yolanda Díaz, originaria de Ferrol, foi destacada pola súa carga persoal e política, ao situar os sucesos no contexto máis amplo da represión franquista e reivindicar que a memoria non pode quedar diluída no esquecemento. A ministra insistiu en que recoñecer oficialmente ás vítimas forma parte dunha obriga democrática e moral con quen loitaron por mellores condicións de traballo e polas liberdades. Pola súa parte, o impulso de Torres presentouse como a resposta institucional ás demandas históricas da cidade e das organizacións sindicais. Ambos ministros vincularon esta declaración á axenda de memoria que o Goberno di querer reforzar.

En Ferrol, as conmemoracións do Día da Clase Obreira Galega tiveron un ton solemne e de recordo, con actos organizados por sindicatos, colectivos veciñais e familiares das vítimas. As ofrendas e os minutos de silencio subliñaron a persistencia da dor e a importancia de trazer ao presente feitos que marcaron xeracións enteiras. Membros de asociacións memorialistas pediron que o recoñecemento sirva para impulsar investigacións e para que non queden impunes as responsabilidades políticas e administrativas. O ambiente na cidade reflectiu unha mestura de alivio polo xesto institucional e de demanda de medidas efectivas para a reparación.

A resolución do Executivo insírese nun debate máis amplo sobre memoria democrática en España, onde as accións simbólicas e as políticas públicas buscan reconciliar o pasado coas esixencias de xustiza e transparencia do presente. Para moitos, recoñecer e documentar episodios como os de 1972 é condición para reforzar as garantías dos dereitos laborais e civís no futuro. O Goberno espera que esta declaración contribúa a que nunca máis o exercicio lexítimo da protesta social sexa respondido con violencia e a que a historia de Ferrol figure con claridade na memoria colectiva nacional.