O Executivo decidiu non incorporar por agora a moratoria de desafiuzamentos ao novo paquete de medidas sociais ante a crise derivada da guerra en Oriente Medio, segundo trasladaron os seus portavoces este xoves en Madrid. A posición, anunciada o 12 de marzo de 2026 tras reunións con axentes sociais, apóiase na idea de que a coyuntura actual está «lonxe» da que motivou o escudo social de 2022. A decisión provoca fricións cos seus socios da esquerda, que esixen recuperar medidas ampliadas como a prohibición xeral de desafiuzamentos e a prórroga obrigatoria de contratos de aluguer sen subida de prezo.
O ministro de Economía, Carlos Cuerpo, defendeu a necesidade de actuar con «proporcionalidade» e de escalonar as axudas en función de como evolucionen os prezos, en especial os carburantes. Tras reunirse con sindicatos e organizacións empresariais, o titular económico chamou á calma e a non reproducir automaticamente a batería de medidas de hai case catro anos. O Goberno subliña que a súa prioridade inmediata é conter o impacto no transporte e na agricultura, sectores que sufrirían de forma máis directa o encarecemento dos combustibles.
Nesa liña, o Executivo abre a porta a prohibir os cortes de subministración a familias vulnerables, unha medida que considera viable agora mesmo e que xa foi plantexada nos contactos cos axentes sociais. Con todo, descarta pola coyuntura actual medidas de maior calado que reclaman os seus socios, como a volta dunha moratoria xeral de desafiuzamentos ou a imposición de prórrogas obrigatorias nos alugueres. Fontes gobernamentais argumentan que aquelas respostas se deseñaron para un escenario con presións inflacionistas moi superiores.
O referente para o Goberno é claramente o escudo social aprobado en 2022, cando a inflación alcanzou o 9,8% por cento, e que incluíu limitacións aos desafiuzamentos e outras medidas de urxencia pola invasión rusa de Ucrania. Desde o Executivo sosteñen que as circunstancias actuais —aínda que preocupantes— non reproducen ese mesmo nivel de impacto nos prezos e, por tanto, as respostas deben calibrarse en consecuencia. Esa lectura choca coa de Unidas Podemos, Sumar e outras forzas do chamado arco da esquerda, que piden medidas máis ambiciosas e rápidas.
O pulso cos socios políticos xa se fixo evidente no Congreso, onde a oposición de PP, Vox e Junts tumbou hai semanas dous decretos de prórroga do anterior escudo social. Eses rexeitamentos centráronse na prohibición dos desafiuzamentos a familias vulnerables sen alternativa habitacional, unha das medidas que agora reclaman os socios do Goberno. Desde Ferraz recoñecen a debilidade parlamentaria nun hemiciclo fragmentado e a necesidade de buscar apoios máis amplos para garantir a vixencia de calquera paquete social.
Por outra banda, partidos como Sumar elevaron o ton e esixen rescatar tamén outras medidas, entre elas un imposto extraordinario ás grandes compañías enerxéticas e a conxelación forzosa dalgunhas subidas no mercado do aluguer. Os seus representantes advertiron de que o rexeitamento a esas demandas pode tensar a coalición e forzar á esquerda a replantexar a súa interlocución co PSOE. O Executivo, en cambio, aposta por negociar con calma e por axustar as medidas para reforzar o consenso.
En público, a vicepresidenta e ministra para a Transición Ecolóxica, Sara Aagesen, e o ministro Cuerpo subliñaron o obxectivo común de protexer aos colectivos máis vulnerables sen xerar desequilibrios fiscais nin decisións urxentes que logo resulten imposibles de manter. A portavoz do Goberno insistiu en que as medidas implantaranse en función de como repercutan nos prezos e non pola presión temporal da opinión pública. Tamén, recoñecendo a preocupación polo acceso á vivenda, o Executivo asegura que seguirá a traballar en políticas a medio prazo para abordar a escasez e a asequibilidade.
A discrepancia aberta agora marca unha nova proba para a coalición nun escenario internacional marcado pola inestabilidade nos mercados enerxéticos. A curto prazo, o debate centrarase nos instrumentos concretos que o Goberno finalmente propoña nas próximas semanas e na capacidade dos seus socios para forzar concesións en sede parlamentaria. Mentres tanto, nos despachos búscase un equilibrio entre a urxencia social e a prudencia económica que evite un novo choque de maior calado na lexislatura.
