O Xulgado do Contencioso-Administrativo número 2 de Vigo ratificou a suspensión da licenza de obras para a transformación dun dos edificios dos antigos xulgados da rúa Lalín no futuro Centro de Asociacionismo. A resolución, ditada o 26 de marzo de 2026, respalda a decisión municipal de paralizar o procedemento, pero evita pronunciarse sobre quen é o verdadeiro propietario do inmoble, unha cuestión que arrastra unha disputa administrativa e rexistral desde hai décadas.
A decisión xudicial e os argumentos do fallo
O maxistrado lembra na súa sentenza que a suspensión dunha licenza urbanística non é algo que deba admitirse de forma xeral por motivos alleos ao urbanístico, pero admite unha excepción cando existe unha controversia litigiosa que afecte ao interese público. Neste caso a pregunta sobre a titularidade do edificio —se pertence ao Concello ou á Xunta— foi considerada polo tribunal suficiente para xustificar a paralización cautelar.
Na súa motivación, o xuíz sinala expresamente que «a salvagarda do interese público impón unha suspensión mentres non se dirima unha cuestión capital como é a titularidade do inmoble licenciado». Esa ambigüidade entre a titularidade rexistral e a catastral é o nó do asunto: o Concello sostén que a parcela está inscrita a seu nome no Rexistro da Propiedade, mentres que a administración autonómica figura como titular catastral.
A sentenza incorpora datos procesais relevantes: a propia Xunta recoñeceu non ter inscrito o seu dereito no Rexistro da Propiedade, e os intentos anteriores de inmatriculación por parte da administración autonómica fracasaron pola oposición municipal. O Concello, pola súa banda, tamén intentou modificar a titularidade catastral sen éxito. Ante esa maraña documental, o xuíz conclúe que falta proba esencial sobre os termos exactos da cesión inicial dos terreos e que, por tanto, non procede entrar a fondo na cuestión da propiedade.
«Carecemos deses elementos probatorios e por iso non é posible emitir un xuízo sobre a titularidade do inmoble, nin sequera con efectos prexudiciais»
O tribunal ademais descarta a pretensión da Xunta de consolidar a titularidade pola posesión no tempo (prescrición adquisitiva, usucapión), por tratarse dun ben que, en apariencia, ten natureza pública e pola propia maneira na que se ostentou o uso do edificio: o Estado e despois a Comunidade Autónoma empregárono, pero sen declalo expresamente como dominio particular da Xunta.
Antecedentes: cesión, Real Decreto de 1994 e a memoria administrativa
A historia arrinca décadas atrás: o Concello cedeu a parcela ao Estado para a construción dos xulgados e, mediante un Real Decreto de 1994, transferíronse competencias e responsabilidades sobre o edificio á Comunidade Autónoma. Á hora de decidir o seu futuro, con todo, esa cadea de cesións non quedou suficientemente documentada nos rexistros accesibles, o que alimenta o litixio actual.
Desde o Concello sosteñen que a titularidade catastral non equivale a titularidade rexistral e que, unha vez que o edificio deixou de funcionar como sede xudicial, debía reverter á propiedade municipal. Esa tese atopou apoio en expedientes abertos pola propia administración local, que tratou de recuperar a titularidade pola vía administrativa, sen éxito. A Xunta, pola súa banda, apela ás súas competencias e á publicidade do Real Decreto publicado no BOE para sosteñer que actuou en uso lexítimo do edificio durante décadas.
Non é a primeira vez que en Galicia unha controversia sobre inmobles públicos provoca choques entre administracións. Vigo, polo seu tamaño e polo seu carácter de capital económica da provincia de Pontevedra, é un territorio onde os usos e dereitos sobre o solo teñen
