O Mariscos Antón Cortegada consolidou o seu bo momento ao vencer ao Arxil de Pontevedra por 65-49 este sábado en Vilagarcía, sumando a súa sexta vitoria consecutiva e a número dezaseis da tempada. O triunfo, logrado nun derbi provincial marcado por un arranque errático e unha clara mellora tras o descanso, achega ao equipo vilagarciano ás prazas altas que alimentan o soño do ascenso. O encontro, correspondente á Liga Femenina 2, evidenciou a diferenza na profundidade de plantilla e no axuste táctico tras o intermedio. O partido deixou a sensación dun Cortegada que foi crecendo e dun Arxil que non puido manter o ritmo físico e defensivo na segunda metade.
As primeiras fases do choque non refliciron a superioridade final das locais. Con demasiadas perdas, problemas no control do rebote e despistes nas tarefas defensivas, o Cortegada permitiu ao Arxil sentirse cómodo e liderar o marcador nos compases iniciais; o primeiro cuarto rematou 15-19 a favor das pontevedresas. A fricción e as dúbidas percibíronse especialmente na circulación do balón e na capacidade para impor un ritmo propio desde o salto inicial. O antecedente da primeira volta en Pontevedra parecía pesar no ánimo das anfitrioas, que necesitaban un punto de inflexión para recuperar a fluidez ofensiva.
A partir dese momento o equipo dirixido por Manu Santos foise atopando solucións. Unha maior agresividade defensiva e unha mellor lectura colectiva permitiron reducir erros e gañar segundas opcións; un triplo de Cris Loureiro deu o impulso necesario para virar o partido e poñer ás vilagarcianas por diante con 30-29, un golpe moral importante antes do descanso. A entrada de xogadoras dende o banco equilibró a rotación e ofreceu frescura en ambos os lados da pista, algo que o técnico soubo aproveitar ao máximo.
A verdadeira ruptura produciuse tras o intermedio, cando o Cortegada elevou a súa intensidade e ordenou o ataque. Do empate a 36 pasouse a un parcial que situou o marcador en 49-36, unha vantaxe que forzou ao Arxil a consumir enerxías en intentos de reacción. A ampliación da diferenza respondeu tanto á eficacia defensiva local como á capacidade para correr e xerar tiros liberados tras a recuperación. O desgaste físico e a menor profundidade de plantilla comezaron a pasar factura ao conxunto visitante, que viu como se lle escapaba o control do encontro.
No último cuarto, o control vilagarciano volveuse definitivo. Outro triplo de Cris Loureiro deixou o marcador en 60-43 cando restaban algo máis de seis minutos, unha distancia que resultou insalvable para o Arxil. A segunda metade das pontevedresas quedou reducida a apenas 15 puntos, unha cifra que resume a perda de frescura e de acerto nos intres decisivos. O Cortegada, pola súa banda, soubo xestionar o tempo e os recursos ata o bocinazo final.
As pezas destacadas do encontro corresponderon, ademais de a Loureiro, a Chris Ezumah e Ellen Iversen, ambas con 14 puntos, mentres que Marta Sanmartín achegou 9 puntos desde o perímetro e na solidariedade defensiva. O quinteto inicial do Cortegada formou con Ezumah, Loureiro, Blanca Manivesa, Lucía Carabán e Gara Jorge, e o resto do equipo completou a súa produción con achegas puntuais de María Angulo e Damaris Rodríguez. Polo Arxil, González foi o máximo anotador con 9 puntos, seguida por Moreira con 11 e un reparto de acertos entre Chasse, Flores e Lemongang.
O resultado reforza a traxectoria alcista do Mariscos Antón Cortegada, que encadea seis triunfos e comeza a mirar con optimismo a loita polas catro primeiras prazas que manteñen abertas as opcións de ascenso. A capacidade de manter a intensidade defensiva e a amplitude de rotación serán claves nas próximas semanas para soster esta racha. Para o Arxil, a derrota supón un necesario replanteamento físico e táctico se quere recuperar a regularidade amosada nalgúns momentos da tempada.
A curto prazo, o Cortegada buscará rentabilizar esta dinámica positiva nos seus próximos compromisos e afianzar a súa presenza na zona alta da táboa, mentres que o Arxil deberá traballar na fortaleza colectiva e na xestión do segundo tempo para non perder comba. O derbi deixou claro que, máis alá do marcador, a solidez mental e a profundidade de plantilla poden decidir o desenlace dunha liga tan esixente como a de ascenso.
