O mercado inmobiliario galego pechou 2025 moi preto do seu máximo histórico, con casi 4.500 millones de euros de negocio e máis de 30.659 transaccións rexistradas ao longo do ano, segundo o balance do Ministerio de Vivienda. A comunidade vendeu 7.970 vivendas só no último trimestre, o que sitúa o conxunto do exercicio entre os mellores desde o boom de 2007. O incremento explícase pola alza continuada de prezos e por unha demanda que supera a oferta dispoñible tras anos de estancamento da construción. Estas cifras reflicten unha recuperación sostida do mercado e plantexan desafíos en materia de acceso á vivenda.
As operacións aumentaron un 8,1% respecto a 2024, cando se rexistraron 28.359 compravendas, e aínda que non se alcanzou o teito de 2007 —cando se venderon unhas 38.700 vivendas e se facturaron 4.463 millones— os datos de 2025 achéganse perigosamente a aquel récord. O importe total derivado das vendas medrou un 17% interanual, explicación clara do impacto que están a ter as subidas de prezo na contía do negocio. A concentración da actividade en trimestres concretos e en determinadas zonas urbanas intensificou esa tendencia. Analistas e administracións apuntan á necesidade de ordear oferta e demanda para evitar desaxustes maiores.
O prezo medio da vivenda libre en Galicia no cuarto trimestre situouse en 154.498 euros, o que supón un aumento do 8,8% respecto ao mesmo período de 2024. As subidas provinciais foron heteroxéneas: Lugo rexistrou a maior variación porcentual, cun 13,7% ata os 114.694 euros, A Coruña subiu un 12,5% ata 159.449 euros e Ourense avanzou un 11,1% ata 102.786 euros. Pontevedra mantén o prezo medio máis alto da comunidade, con 189.580 euros, aínda que o seu crecemento foi máis moderado, do 6,5%. No conxunto do país o prezo medio situouse en 215.055 euros, con un aumento do 7,8%.
A inmensa maioría das vendas comunicadas ao Ministerio corresponderon a vivenda libre, o que subliña a escaseza relativa de oferta protexida fronte a unha demanda en alza. Expertos sinalan que a rigidez da oferta, froito de case dúas décadas de axustes na promoción tras a crise de 2008, está a alimentar as subidas de prezos. A construción de nova vivenda non recuperou plenamente os volumes previos ao estourido da burbulla, o que deixa un déficit estrutural en varias zonas. Esta dinámica sitúa a política de vivenda no centro do debate público e obriga a explorar incentivos á promoción asequible.
O diagnóstico non só é rexional. En Bruselas, o Parlamento Europeo alertou sobre unha crise de acceso á vivenda en todo o continente, que afecta de maneira especial a mozos, maiores e colectivos vulnerables. O comisario de Enerxía e Vivenda, Dan Jørgensen, advertiu en Estrasburgo que a situación ameaza valores sociais e obriga a unha resposta común. En cifras macro, estímase un déficit estrutural de arredor de 10 millones de vivendas en Europa; o Banco de España sitúa ese oco en España en 740.000, e estudos específicos elevan a escasez en Galicia á franxa das 35.000 vivendas. Estes datos reforzan a percepción de que a presión sobre o mercado non é coyuntural.
No plano local, Vigo lidera o número de operacións rexistradas e concellos como Redondela experimentaron as maiores subidas porcentuais nas transmisións, segundo o desglose autonómico. Esa concentración da demanda en áreas metropolitanas pon en tensión infraestruturas e servizos e amplifica a diferenza de prezos entre núcleos urbanos e comarcas rurais. Promotores e concellos xa amosan interese en axustar plans urbanísticos para aumentar a oferta, pero os prazos administrativos e os custos de execución condicionan respostas rápidas. Mentres tanto, os compradores compiten nun mercado con menor marxe de manobra.
A evolución de 2025 plantea dilemas para a política pública: como articular medidas que aumenten a oferta asequible sen desincentivar a inversión privada, e como protexer aos colectivos máis expostos ao encarecemento. Organismos sociais reclaman un impulso decidido á vivenda pública e a fórmulas de aluguer regulado; pola súa banda, axentes do sector piden seguridade xurídica e incentivos fiscais para proxectos de promoción. O Ministerio de Vivienda, que fixo público o balance, insiste en que as cifras serven para calibrar as políticas a aplicar en 2026 e corrixir desaxustes rexionais.
A previsión a curto prazo é que a actividade se manteña elevada mentres persista a demanda acumulada, aínda que o ritmo de crecemento dos prezos podería moderarse se prosperan medidas de impulso da oferta. O que queda claro é que Galicia atravesa un momento de intensa reactivación inmobiliaria que require coordinación entre administracións, sector e organizacións sociais para evitar que a recuperación deixe fóra ás persoas que máis precisan dunha vivenda asequible. O debate sobre as solucións segue aberto e será determinante para a próxima lexislatura.
