Daniel Fernández, guardia civil nado en Ourense en 1983, foi elixido esta semana presidente da asociación Independientes de la Guardia Civil (IGC) durante a asemblea celebrada en Ourense. O seu nomeamento chega despois de case dúas décadas de servizo, con ingreso no Corpo en 2008 e destinos na aduana de La Seu d’Urgell e na Xefatura de Información. Fernández propón como prioridades o recoñecemento da profesión como de risco, un incremento de plantilla e a modernización de medios e cuarteis na provincia. A elección producíuse o 16 de marzo de 2026 e abre un novo ciclo na representación deste colectivo en Galicia.

O novo presidente explica que a súa afiliación á asociación nace da convicción de que é preciso corrixir desigualdades e dotar ao corpo de recursos para garantir a seguridade cidadá. Dende a súa chegada á Guardia Civil compaxinou funcións operativas coa defensa de melloras laborais e de equipamento. O seu discurso durante a asemblea en Ourense combinou demandas concretas cunha visión de futuro sobre o modelo policial que debe aplicarse en zonas rurais como a de Ourense.

Entre as prioridades que Fernández destaca figuran varias medidas concretas: recoñecemento da actividade como profesión de risco, incremento de persoal e dotación de medios de autoprotección e contención non letal. Segundo o novo presidente, esas actuacións son necesarias tanto pola exposición a perigos no desempeño diario como pola existencia de tratamentos diferentes entre corpos que realizan funcións semellantes.

Retos en recoñecemento e plantilla

Fernández subliña a petición de equiparación en dereitos con outros corpos que xa gozan do recoñecemento de profesión de risco. Sinala que, pese ás vítimas e ao risco permanente, a Guardia Civil non obtivo esa consideración en todos os ámbitos. O seu argumento resúmese nunha demanda de igualdade: mesmo traballo, mesmos dereitos e mesmos recoñecementos.

«O que pedimos é mesmo traballo, mesmos dereitos e mesmos recoñecementos.»

En canto ao persoal, a asociación estima que a Guardia Civil dispón actualmente de arredor de 81.000 axentes a nivel nacional e considera que esta cifra é insuficiente para as necesidades reais. Fernández indica que, para garantir unha cobertura axeitada, faría falta aumentar a plantilla en aproximadamente 15.000 gardas civís. O incremento, segundo o novo presidente, non só melloraría a seguridade cidadá, senón que permitiría reducir os tempos de resposta en áreas despoboadas.

A falta de efectivos repercute, segundo Fernández, na capacidade de atender emerxencias e na sensación de impunidade que pode asentarse cando non se garante presenza policial constante. Pón como exemplo a dificultade de cubrir patrullas simultáneas en concellos dispersos e con estradas de acceso complexo, o que amplía os tempos de reacción ante incidentes.

Medios, autoprotección e cuarteis

Ademais da demanda de maior plantilla, o novo presidente reclama a modernización dos equipos de autoprotección. Entre os materiais que considera urxentes cita chalecos antibalas para todos os axentes e a dotación de pistolas eléctricas incapacitantes, coñecidas como táser, que reducirían o uso de armas de fogo en intervencións complexas.

«O despregamento actual dos cuarteis na provincia está obsoleto»

Sobre a rede de instalacións, Fernández advirte que o despregamento de cuarteis en Ourense require unha revisión. Aclara que a decisión de pechar ou reordenar postos é complexa e corresponde á institución, pero insiste na necesidade de articular un modelo que garanta presenza e tempos de resposta axeitados. Sinala que nunha provincia con numerosos núcleos dispersos, a reestruturación sen reforzo de plantilla e medios pode deixar zonas desatendidas.

No seu diagnóstico puntualiza que non se trata só de sumar efectivos, senón de adaptar a loxística: máis vehículos, mellores comunicacións e criterios operativos que contemplen a singularidade do territorio ourensán. Advirte tamén da importancia dunha planificación que non incremente a sensación de abandono nos pequenos concellos.

Finalmente, Fernández propón que a IGC traballará na interlocución coas administracións para visibilizar estas carencias e propor solucións. A súa presidencia arrinca coa intención de combinar a denuncia pública de deficiencias con propostas técnicas orientadas a reforzar a seguridade no medio rural. A elección en Ourense marca o inicio dunha etapa na que a asociación buscará converter esas demandas en medidas concretas.