O prezo do petróleo rexistrou este martes un xiro á baixa despois de que o presidente estadounidense, Donald Trump, asegurase nunha comparecencia que a contenda en Oriente Medio está «prácticamente terminada». A declaración, emitida pola mañá do 10 de marzo de 2026, alivou momentaneamente os temores dunha interrupción do subministración no estreito de Ormuz e contaxiou os mercados globais, que abriron con fortes descensos. A caída producíuse pese a que, pouco despois, Trump volveu a lanzar advertencias contra Irán, e Teherán respondeu que será quen determine o final do conflito.

Na apertura das bolsas europeas, o barril de Brent chegou a caer máis dun 6%, situándose en torno aos 92,44 dólares por barril nos contratos de futuros de referencia a primeira hora. A caída contrasta coa extrema volatilidade da xornada anterior, cando o cru chegou a repuntar case un 29% e tocou cotas próximas aos 120 dólares por barril, niveis non vistos desde 2022. Os intercambios vironse condicionados polo medo a que as hostilidades provocasen cortes na subministración a través do estreito de Ormuz, unha ruta estratéxica para o petróleo mundial.

Na súa intervención, Trump afirmou que as forzas contrarias na rexión foran amplamente danadas e que o conflito estaba en vías de conclusión, o que foi interpretado polos investidores como unha sinal de menor risco inmediato. Con todo, o propio presidente estadounidense non tardou en matizar o seu discurso con ameazas directas a Irán: nas redes sociais advertiu que, se Teherán tentase bloquear o tránsito petrolífero por Ormuz, Estados Unidos respondería con unha contundencia moito maior. As súas mensaxes públicas combinaron o optimismo sobre o rumbo militar con advertencias dunha resposta severa no caso de novas provocacións.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Desde Teherán, a resposta foi contundente. La Guardia Revolucionaria publicou un comunicado no que sostén que os seus misís son «agora máis potentes que ao inicio da guerra» e advertiu de que poden ampliar o conflito se o consideran necesario. A mensaxe subliñou que será a propia República Islámica quen determine o fin das hostilidades, nun ton que busca proxectar capacidade disuasoria ante as ameazas exteriores. A axencia local Fars difundiu a nota, que alimentou novamente a percepción de risco político-militar na rexión.

Os analistas que seguen o mercado de hidrocarburos vinculan o movemento de hoxe á combinación de dous factores: o alivio momentáneo que provocaron as declaracións de Trump e a persistente incerteza sobre a evolución do conflito. En sesións tan volátiles, os investidores tenden a corrixir posicións con rapidez, vendendo en canto se percibe unha ventá de menor tensión e recomprando se a situación se recrudece. A estreiteza da oferta e a dependencia do tráfico por Ormuz manteñen o mercado moi sensible a calquera titular bélico.

A escalada entre Estados Unidos e Israel por unha banda e Irán pola outra converteu Oriente Medio no epicentro das preocupacións enerxéticas globais, con repercusións directas sobre os prezos dos combustibles e as cadeas de subministración. As cotizacións do cru non só reaccionan aos feitos sobre o terreo, senón tamén á retórica dos líderes e á posibilidade de sancións, peches de rutas ou ataques a infraestruturas críticas. Entre os operadores hai cautela: a posibilidade de novos episodios de violencia pode devolver ao mercado a presión alcista en calquera momento.

A curto prazo, os investidores seguirán moi atentos a calquera movemento das forzas armadas na rexión, ás ordes e comunicados oficiais e aos indicadores económicos que poidan amortecer ou agravar a volatilidade. Os prezos do petróleo serviron de termómetro para a ansiedade xeopolítica e, aínda que hoxe se suavizaron, os participantes do mercado subliñan que a tranquilidade podería ser efémera. Fontes do sector lembran que unha interrupción real do tráfico en Ormuz tería efectos inmediatos sobre a subministración global e sobre as facturas de combustible en Europa.

Para os consumidores e as economías importadoras, como a española, a lectura é dobre: un descenso pasaxeiro das cotizacións pode aliviar marxes e prezos ao por menor a curto prazo, pero a sombra de novas tensións mantén a prima de risco no mercado enerxético. Ata que non haxa sinais claras de desescalada sostida ou de acordos diplomáticos, a traxectoria do cru dependerá tanto dos feitos sobre o terreo como da narrativa dos actores implicados, con Washington e Teherán no centro da atención internacional.