Os prezos das prazas de garaxe en Ourense disparáronse nos últimos meses, situándose a media municipal en torno a 25.000 euros e alcanzando picos de 50.000 euros no casco histórico. A suba, constatada en marzo de 2026, responde a unha oferta moi limitada e a unha demanda crecente que deixa a cidade entre as máis caras de Galicia para adquirir unha praza. Compradores, propietarios e condutores da capital provincial atopan cada vez máis dificultades para garantir un aparcadoiro propio. A presión percíbese tanto na compra como no aluguer, con efectos directos na mobilidade urbana.
A escalada non afecta por igual a todos os barrios: mentres en zonas céntricas e no contorno da Universidade os prezos achéganse a cifras case prohibitivas, en barrios periféricos mantéñense alternativas máis asequibles. En barrios como O Vinteún ou Barrocás aínda se rexistran anuncios desde 9.900 euros, e en áreas como San Francisco, O Vinteún ou A Ponte hai ofertas económicas, aínda que dirixidas a vehículos de menor tamaño. Esa heteroxeneidade evidencia unha burbulla localizada: o solo e a demanda no centro empurran as cotizacións cara arriba sen que a oferta nova chegue a equilibrar o mercado.
O mercado do aluguer tampouco ofrece respiro. Con unha oferta que o sector describe como practicamente residual —apenas 67 prazas anunciadas para todo o concello—, o prezo medio dun aluguer no centro sitúase en torno a 80 euros mensuais, mentres que en barrios máis afastados pode caer ata os 50 euros. Esa escaseza de stock obriga a moitos residentes a optar por aparcar na vía pública, incrementando a presión sobre rúas xa saturadas e elevando o conflito entre veciños e condutores. A coyuntura, segundo administradores de fincas e axencias inmobiliarias consultadas, favorece ao vendedor e penaliza ao inquilino.
Comparado cos inicios de 2024, cando a media rondaba os 20.000 euros, o incremento foi notable e sostido. A demanda acumulada, xunto coa falta de promocións de prazas novas e a revalorización xeral do mercado inmobiliario, explican gran parte do ascenso das tarifas. Ademais, a transformación de locais e baixos en vivendas e a limitación de espazo céntrico para novos aparcadoiros intensifican a competencia polas poucas prazas dispoñibles. Para moitos compradores, a relación custo-beneficio de adquirir unha praza cambiou ata converterse nun reto económico.
O fenómeno sitúa a Ourense nun contexto galego complexo: compite con A Coruña polos primeiros postos en prezos por praza e queda claramente por detrás de cidades como Vigo en termos de volume de oferta. Esa comparación con outros núcleos urbanos evidencia que non é só un problema local, senón parte dunha dinámica rexional onde a vivenda e o espazo público se revalorizan. Na cidade, o mapa de aparcadoiros permanece case idéntico ao de hai dúas décadas, o que agrava a percepción de insuficiencia de infraestruturas.
As consecuencias prácticas son inmediatas: máis vehículos procurando sitio na rúa, maior número de infraccións por estacionamento indebido e un aumento das molestias para os peóns e o comercio local. Os aparcadoiros municipais e privados ven a súa demanda aumentar, pero os abonos a longo prazo e as prazas dispoñibles son limitados, segundo denuncian usuarios e comerciantes. Algúns veciños reclaman medidas coordinadas por parte do Concello para ampliar a oferta e priorizar o estacionamento de residentes, mentres que outros piden incentivos para o uso do transporte público e solucións disuasorias nas entradas da cidade.
Axentes inmobiliarios e profesionais do sector sinalan que, salvo iniciativas públicas ou investimento privado en novas infraestruturas, a tendencia alcista podería manterse. Proxectos de construción de aparcadoiros subterráneos ou a reconversión de parcelas en zonas de estacionamento requiren prazos e recursos que non dan resposta á urxencia actual. Por iso, a curto prazo, tanto compradores como arrendatarios deberán axustar expectativas e orzamentos se queren asegurar un lugar onde aparcar no centro ourensán.
A falta de alternativas obriga a moitos a replantexarse a mobilidade cotiá: compartir praza, optar por motos ou polo transporte público, ou ben asumir o custo dunha compra que no centro pode consumir unha parte significativa do aforro familiar. Mentres tanto, a cidade afronta a tensión entre conservar espazo urbano para peóns e comercio e responder á demanda crecente de estacionamento privado, un dilema que, por agora, deixa a condutores e residentes sen solucións fáciles.
