Porto de Vigo deu outro paso adiante na súa carreira por consolidarse como a principal terminal española para o tráfico de vehículos. O pasado mes de febreiro, a terminal de Bouzas rexistrou a xestión de 56.554 vehículos, cifra que a sitúa por diante de Barcelona nese capítulo e supón case 6.000 unidades máis que a cidade condal, segundo os datos feitos públicos por Portos do Estado. O resultado reforza o obxectivo que o presidente da Autoridade Portuaria de Vigo, Carlos Botana, se marcou para 2026: loitar polo primeiro posto no acumulado anual.
Bouzas acelera cando outros portos frean
A foto de febreiro devolve a Bouzas ao primeiro plano do tráfico ro-ro en España. Non é un logro illado: as terminales viguesas encadearon un inicio de ano mellor do esperado, pese á incerteza loxística que persiste no transporte marítimo e a unha meteoroloxía que nos últimos meses veu a complicar operacións en toda a fachada atlántica. A diferenza con Barcelona —case 6.000 vehículos— non é só numérica; ten un trasfondo operativo: a programación de escalas, a dispoñibilidade de buques especializados e a capacidade da terminal para descargar e almacenar unidades con rapidez.
Fontes portuarias consultadas por este xornal subliñan que febreiro foi un mes de picos operativos: unha conxunción de chegadas concentradas de barcos ro-ro e unha xestión eficiente das estadías en terminal permitiron que Bouzas habitase coches e furgonetas cara a mercados europeos e norteafricanos sen congestión relevante. Mentres tanto, o conxunto de portos españois experimentou descensos en diversos indicadores, o que fai aínda máis notable o impulso vigués neste segmento.
En termos urbanos, o dinamismo volve poñer en valor a infraestrutura de Bouzas, que hai apenas unha década era máis coñecida pola súa actividade pesqueira que polo manexo masivo de vehículos. O buque, o peirao e as grúas mudaron a fisionomía desa ribeira da ría de Vigo e traeran consigo emprego e movemento económico, aínda que tamén novas tensións co entorno residencial e o tráfico rodado nos accesos ao porto.
Unha remontada con memoria: antecedentes e factores estruturais
Que Vigo recupere o liderado mensual non debe lerse exclusivamente como un golpe de sorte. A cidade portuaria conta cunha longa traxectoria no comercio da automoción que conecta coa súa industria local: a planta de vehículos da área metropolitana e a cadea loxística que a envolve foron historicamente un paraugas baixo o que floreceron operadores, transitarios e servizos auxiliares. Non é a primeira vez que Bouzas sorprende; con todo, si é a primeira vez en dous anos que lle arranca a Barcelona ese posto no movemento mensual de vehículos.
O pulso con Barcelona ten lectura estratéxica. A capital catalá domina outras mercancías e conta cun hinterland industrial inmenso, pero a orografía e a configuración de liñas regulares fan que a competencia polo tráfico ro-ro sexa feroz e suxeita a variacións sazonais ou a decisións puntuais das navieiras. Neste sentido, a aposta de Vigo por optimizar tempos de estadía e axilizar trámites aduaneiros resultou clave para a captación de escalas que, sumadas, deron lugar a eses 56.554 vehículos.
Tamén pesa a diversificación de mercados. Aínda que boa parte do tráfico segue vinculada a destinos europeos occidentais, o porto vigués reforzou conexións co norte de África e con rutas curtas que alivian congestións noutros nodos mediterráneos. A isto súmase a planificación de atraques e as inversións modestas pero eficaces en maniobra e almacenamento, que permiten responder a ondas de chegada sen colapsar as explanadas portuarias.
