O xuízo contra o expresidente catalán Jordi Pujol e varios dos seus fillos retomou na Audiencia Nacional este martes a fase dedicada ás contas que a familia mantivo en Andorra, onde declararon empregados e directivos de entidades financeiras do país. Os testemuños buscan aclarar como se produciron transferencias millonarias que, segundo a Fiscalía, quedaron ocultas aos titulares das contas e aos controles bancarios. Está previsto que comparezan tanto o xestor das contas como o antigo conselleiro delegado dunha das entidades implicadas, nunha xornada clave para desentrañar o mecanismo de ocultación. A vista celébrase en Madrid e pretende determinar responsabilidades penais e a trazabilidade dos fondos.

Entre os primeiros en declarar figurou Josep Maria Pallerola, que foi xestor en Banca Reig e cuxa actuación foi citada por diferentes imputados e testemuñas. Varias persoas explicaron que Pallerola administraba contas nas que se rexistraron movementos ordenados dende o entorno de Jordi Pujol Ferrusola e que, segundo a súa versión, non detectaron irregularidades ata recibir requerimentos policiais. O seu testemuño considérase determinante para comprender por que se autorizaron movementos de gran cuantía sen que constase a intervención directa dos titulares. Os maxistrados buscan así comprobar se houbo fallos de control interno ou complicidade na operativa.

Tamén compareceu na sesión matinal Joan Pau Miquel, exconselleiro delegado da Banca Privada d’Andorra (BPA), condenado previamente por delitos relacionados co branqueo de capitais. Na instrución do caso, axentes de Asuntos Internos da Policía sinalaron que Miquel entregou unha anotación con datos bancarios vinculados á familia Pujol, documento que, segundo a súa versión, non achegou elementos de interese policial e acabou descartado. Meses despois, a difusión dunha captura de pantalla con saldos atribuídos aos Pujol nun xornal nacional precipitou a confesión pública do expresidente sobre a existencia desas contas. A declaración de Miquel pretende precisar que información manexaban os xestores e cómo se rexistraba a documentación interna.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Na lista de testemuñas tamén figurou quen sucedeu a Pallerola en Andbank, Juan Jové Torruella, cuxo nome aparece en apuntes manuscritos intervidos á familia. Entre esas notas figuraba unha autorización asinada por Mercè Gironès, exmuller de Jordi Pujol Ferrusola, para entregar 975.000 euros a unha persoa portadora dunha das anotacións, circunstancia que os investigadores consideran indicativa da operativa en efectivo e da circulación de instrucións fóra dos cauces formais. Os fiscales intentan estabelecer a relación entre esas transferencias e as contas supostamente opacas nas entidades andorranas.

Durante a instrución do procedimento o propietario da BPA, Higini Cierco, aportou documentos e denunciou presións para facilitar información sobre clientes. Cierco e a súa familia levaron aos tribunais alegacións de coaccións por parte do Goberno español daquela para que entregasen datos sobre políticos, o que desembocou en querelas nas que se mencionaron altos cargos do Executivo. Esa vertente do caso engadiu unha dimensión política e diplomática á investigación sobre a confidencialidade bancaria e a cooperación entre Estados en materia de información financeira.

Os testemuños que se foron sucedendo na Audiencia Nacional revelan, segundo fontes xudiciais, unha cadea de fallos e omisións: diversas entidades sosteñen que os movementos lles chegaron por instrucións aparentemente orixinadas fóra dos titulares formais, mentres que a familia Pujol defende non ter actuado con ánimo delituoso. Os maxistrados, apoiados por peritos e documentación intervida, tratan de reconstruír cronoloxías e fluxos de fondos para decidir se existe delito fiscal, branqueo ou administración desleal.

O xuízo xa incorporou informes policiais e comunicacións cos bancos andorranos que amosan como se mesturaban transferencias entre contas e entregas en efectivo. Algunhas declaracións salientaron a dificultade dos controis na época na que se producíron os feitos, antes do reforzo da regulación internacional contra o segredo bancario. Aínda así, a Fiscalía mantén que as probas permiten soster a existencia dun sistema de ocultación de patrimonios por parte da familia.

Fontes próximas ao proceso lembran que esta fase do xuízo é clave para determinar responsabilidades individuais: esclarecer quen deu as ordes, quen as executou e en que condicións técnicas e contractuais se permitiron eses movementos. A sesión de mañá completará o turno de banqueiros e xestores, e os letrados da acusación e a defensa poderán plantexar cuestións sobre a veracidade e o alcance das anotacións e documentos presentados.

A vista continuará nos próximos días coa aportación de máis testemuñas e a valoración de probas documentais. Para a opinión pública e para a xurisprudencia española, o caso representa un punto de inflexión na percepción sobre a opacidade financeira e a responsabilidade das institucións bancarias que operaron no entorno de fortunas familiares con proxección política.