A Sala do Civil e Penal do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia confirmou íntegramente a condena ditada pola Audiencia Provincial de Pontevedra contra José Luis M.C., declarado culpable por un xurado do asasinato do vigués Francisco Javier B.D. Os feitos ocorreron a noite do 6 de abril de 2024 no barrio de Coia, e a resolución firme do alto tribunal galego, con data do 18 de marzo de 2026, fixa a pena nun total de 13 anos e medio: 12 anos e 6 meses por asasinato e 1 ano por tenencia ilícita de armas.
Os feitos e a valoración do xurado
Segundo o relato probado na vista, a vítima presentouse no domicilio do acusado armada cun machete e cunha barra metálica. Ao abrir a porta, o procesado portaba unha escopeta coa que efectuou dous disparos; un deles impactou a menos dun metro, na meixela e na rexión cervical esquerda, provocando a morte de Francisco Javier B.D. O veredicto do xurado subliñou que o acusado actuou aceptando a posibilidade de acabar coa vida da outra persoa, sen que mediase oportunidade para que esta puidese defenderse.
A sentenza constatou ademais que a arma era de uso prohibido: carecía de licenza e tiña o número de serie borrado. Cando foi detido, José Luis M.C. confesou os feitos, o que, segundo os maxistrados, contribuíu de xeito eficaz á investigación. No momento do suceso, o procesado presentaba unha afectación leve das súas capacidades polo consumo de cannabis e cocaína e contaba con diagnóstico dun trastorno da saúde mental, circunstancias que foron tidas en conta polos tribunais.
A Audiencia de Pontevedra apuntou, non obstante, que o acusado actuou “por pánico ou terror tal, ante a presenza da vítima cun coitelo e unha barra de aceiro, que limitou lixeiramente a súa capacidade de actuar doutra maneira”.
“Próxima á metade inferior que corresponde, ao ter baixado un grao”, sinala a sentenza sobre a pena imposta por asasinato.
Razóns xurídicas detrás da condena
A Sala do TSXG avalou a aplicación de tres atenuantes: alteración psíquica, medo e confesión. Ese cómputo levou a situar a pena por asasinato na franxa inferior do abanico previsto pola lei, explican as resolucións. En cambio, para o illamento de tenencia ilícita de armas non concurría ningunha circunstancia atenuante, polo que se impuxo a pena íntegra dun ano.
Este tipo de decisións trae ao primeiro plano a complexidade do sistema penal cando no conflito conflúen drogadicción, trastornos mentais e a presenza dunha arma prohibida. Os maxistrados tiveron que ponderar ata que punto a presumible sensación de perigo xustificaba unha resposta tan extrema e, fronte a iso, se a autoría debía encadrarse como homicidio doloso ou noutra figura atenuada. O veredicto do xurado e a ratificación do TSXG decantáronse pola primeira opción, coa redución de grao polas circunstancias persoais do condenado.
En Galicia, a utilización do tribunal do xurado en causas de especial impacto —como homicidios ocorridos en barrios urbanos— segue a ser unha ferramenta que, precisamente polo seu carácter público e participativo, engade unha dimensión social á valoración técnica dos feitos. Non é a primeira vez que en Vigo e a súa área metropolitana se ventilan casos desta natureza ante xurados populares.
Contexto local e debates pendentes
Coia, un barrio céntrico de Vigo con alta densidade poboacional e unha historia de convivencia complexa, volveu situarse no foco mediático con este suceso. A nivel municipal e autonómico, adoita reabrirse a discusión sobre a seguridade, o control de armas e os recursos de atención á saúde mental, cuestións que reaparecen cada vez que un episodio violento estremece a
