O presidente da compañía controladora, John Elkann, trasladou este martes aos accionistas de Exor unha confianza palpable en que Stellantis —o grupo automobilístico coa planta en Vigo— revertirá os seus malos resultados tras un exercicio 2025 que, segundo el, “se converteu nun ano de axuste de contas”. A carta chega semanas despois de que o fabricante pechase o ano con perdas por valor de 22.300 millóns de euros e de que a matriz rexistrase un deterioro de 3.800 millóns, que precipitou unha caída do 7,7% nas accións de Exor.
O diagnóstico de Elkann e as medidas en marcha
Na misiva dirixida aos propietarios da firma da familia Agnelli, Elkann evita o catastrofismo pero non rexeita a autocrítica. Reconhece que 2025 obrigou á empresa a “identificar áreas de mellora e comezar a corrixilas de forma decisiva”, e subliña o seu convencemento de que a compañía “superará esta situación” e “dará un xiro”. A nota coincide coa fase de implantación dun novo plan estratéxico que presentará o conselleiro delegado, Antonio Filosa, en aproximadamente dous meses.
Filosa, executivo italiano que tomou as rendas na segunda metade de 2025 tras un breve período no que Elkann exerceu funcións executivas interinas, acelerou cambios que xa comezaron a reconfigurar a política industrial do grupo. Segundo informes internacionais e fontes próximas á empresa, entre as decisións máis relevantes figura un freo ao impulso total cara ao vehículo eléctrico, unha aposta maior polas motorizacións híbridas e a continuidade —polo menos por agora— de modelos con motor de combustión en mercados onde aínda teñen demanda.
“2025 se convirtió en un año de ajuste de cuentas”, escribió Elkann, al tiempo que se mostró “convencido” de que la empresa “dará un giro” a los malos resultados.
A receita de Filosa busca equilibrar investimento e retorno nun momento en que a transición tecnolóxica exixe enormes desembolsos e as marxes se viron erosionadas polos custos das materias primas e a sobrecapacidade nalgúns segmentos. Neste pulso, os investidores mostraron impaciencia: a reacción na bolsa deixou a Exor baixo presión e amplificou a atención sobre as plantas produtivas do grupo, entre elas a de Vigo.
Vigo no foco: a factoría, os provedores e a política local
A planta de Vigo é unha das pedras angulares da industria galega. Non só pola súa produción —históricamente centrada en modelos comerciais lixeiros compartidos entre marcas do grupo— senón pola súa rede de provedores locais e a relación co porto e a loxística das Rías. A posibilidade de cambios na estratexia de produto de Stellantis inquieta as empresas auxiliares e os sindicatos, que seguen con atención calquera xiro que poida afectar volumes de produción ou turnos de traballo.
Nas oficinas do porto e nos polígonos industriais da comarca recordan con nitidez como axustes pasados esixiron programas de formación, readaptación de liñas e acordos coas administracións para suavizar o impacto. En ausencia de confirmación oficial sobre plans concretos para Vigo, a Xunta e os representantes empresariais reclamaron xa información e garantías para os empregos. Fontes sindicais consultadas por este periódico insisten en que “a plantilla espera datos concretos” e que calquera reordenación debe negociarse con representantes laborais e coa administración pública.
A política autonómica tamén ten motivos para seguir a evolución do grupo: a fábrica é, con matices, un barómetro económico local. Nos últimos anos, a capacidade de Vigo para adaptar modelos e plataformas foi un factor que amortizou a dificultade do sector; agora, coa posible menor aposta polos eléctricos puros, xorden dúbidas sobre as inversións
