Dúas empresas galegas anunciaron que exportarán antes de que remate 2026 produtos tradicionais como a empanada e unha versión vexetariana da zorza a unha ducia de países, entre eles Estados Unidos. Trátase da coruñesa Costumes Galicia e da nigranesa Vanetta Food, que aceleran a súa internacionalización desde Carballo e Nigrán aproveitando a demanda de pratos preparados con sabor local e fórmulas aptas para dietas contemporáneas. O obxectivo é converter receitas clásicas en produtos competitivos en mercados tan variados como Europa, América e Oceanía. A estratexia combina orixe, calidade artesanal e un impulso comercial para abrirse un oco fóra de España.
A traxectoria de Costumes Galicia apoiase nunha tradición familiar que comezou hai sete décadas nun obradoiro de Carballo, segundo explica o seu responsable comercial, Antonio Claro. Desde alí transformaron a empanada nun produto pensado para exportación, insistindo en procesos artesáns como o pochado natural da cebola con aceite de oliva e o coidado extremo no recheo e no peche manual da masa. Claro subliña que a empanada pode competir no mercado internacional pola súa versatilidade e por ser un prato recoñecible e doado de consumir fóra do fogar. Os seus primeiros envíos tiveron como destino Suecia, onde detectaron unha demanda de pratos saudables e unha carencia de man de obra na restauración que facilita a introdución de alternativas listas para consumir.
Pola súa banda, Vanetta Food apostou pola innovación de base vexetal e xa elabora en Nigrán unha zorza con proteína de orixe non animal, ademais de cachopos, croquetas e seitán orientados a consumidores que procuran texturas e sabores tradicionais sen carne. A empresa adaptou receitas e procesos para garantir sabores próximos aos orixinais, preservando ao mesmo tempo requisitos de conservación e distribución internacional. Nas instalacións que traballan xunto a centros tecnolóxicos coídase a trazabilidade e o etiquetado para cumprir con normativas exteriores, e profesionais como Águeda Ubeira participan no desenvolvemento e na promoción destes produtos en feiras e redes de comercialización.
O interese por internacionalizar pratos listos para quentar ou consumir reflicte unha evolución na oferta exportable galega: se durante décadas o motor foron as conservas e o produto pesqueiro conxelado, agora as pequenas e medianas empresas buscan posicionar comidas tradicionais envasadas. Considerase que a empanada é particularmente exportable porque combina familiaridade, facilidade de transporte e posibilidades de presentación que a fan atractiva para distintos mercados. Ao mesmo tempo, a crecente demanda de alternativas vexetais abre fiestras para produtos como a zorza de proteína vexetal, capaz de atraer tanto emigrantes como novos consumidores internacionais.
Exportar comida preparada non está exento de retos. As empresas deberán afrontar cuestións loxísticas como a cadea de frío en determinados produtos, a certificación sanitaria e a adaptación a normativas de etiquetado e alérxenos distintas segundo o país. Para sortear eses obstáculos, ambas firmas reforzaron o seu control de calidade, investiron en envases e colaboraron con distribuidores locais que coñecen os canais de venda no destino. A aposta comercial inclúe tamén labores de marketing que expliquen a orixe e os atributos do produto para non reducir a empanada a un mero snack industrial.
Ademais de abrir mercados, a internacionalización supón un impacto económico localizado: a produción incrementa a actividade dos obradoiros, crea emprego ligado ao procesado e aporta valor engadido ás materias primas locais. As empresas esperan que a visibilidade nos mercados exteriores xere sinerxías co turismo gastronómico e con distribuidores internacionais que poidan incorporar estas referencias aos seus catálogos. O plan de exportación a doce países pretende consolidar conexións estables, non só envíos puntuais, para transformar a saída ao exterior nunha liña de negocio sostible.
Fontes de Costumes Galicia critican a oferta de grandes superficies pola súa falta de fidelidade ás receitas caseiras e por unha calidade que consideran inferior, mentres que Vanetta reivindica a capacidade de innovar sen renunciar aos sinais de identidade. Ambas compañías insisten en que o valor diferencial reside na receita e no proceso, fronte a produtos estandarizados, e na comunicación dese valor a consumidores que a miúdo descoñecen a gastronomía galega. A experiencia en Suecia e o interese amosado desde puntos tan afastados como Australia son exemplos do campo de probas que serven para axustar sabores e formatos.
A iniciativa de Costumes Galicia e Vanetta Food reivindica a exportación de pratos preparados como un novo capítulo da gastronomía galega no exterior: máis aló de conservas e mariscos, a rexión busca deixar constancia da súa tradición culinaria en produtos adaptados ás esixencias contemporáneas. Se cumpren as súas previsións e logran asentarse nos mercados previstos antes de que acabe 2026, ambas marcas darán un paso relevante para converter receitas familiares en propostas comerciais globais.
