A actualidade informativa vese marcada pola ‘tormenta perfecta’ nas atraccións de feira: un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual. As ramificacións destes eventos esténdense máis alá do inmediatamente visible.
Os detalles que foron xurdindo revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Luis Sánchez non esquece o sábado 11 de setembro. Tampouco as súas fillas, de 11 e 16 anos, respectivamente, coas que acudiu ese día á feira de Leganés sen imaxinar nin por un segundo todo o que ía acontecer. Vexamos: o reloxo marca as 21.20 horas, cando a familia de Luis agarda tranquilamente a cola para subir ao ‘Mega mexicano’, unha atracción semellante ao polbo ou saltón pero adornada cun mariachi no alto. Tras pagar 4 euros por ficha, soben soas as dúas menores. «Papá, ti mellor non subas», afírmalle con graza unha delas, en alusión á súa abultada envergadura. Así que este home, camioneiro de profesión, agarda xunto á súa muller a que a máquina comece a xirar. «Póñese en marcha, dá catro voltas aínda sen coller moita velocidade, e na quinta desplómase un dos brazos», lembra Luis en conversa con ABC, coa idea nun primeiro intre de que o compartimento caído era o das súas fillas. Co corazón a mil pulsacións, non tarda en acceder ao recinto para intentar sacar aos afectados, que van xusto no coche posterior ao das súas pequenas. «Eran tres rapaces, entre eles unha nena de 7 anos, que estaban atrapados», prosegue, convencido de que os segundos nun momento así son clave para evitar unha desgraza maior. Por iso, intenta levantar a pulso a cápsula, toda vez que o chan de chapa cedeu uns 20 centímetros afundindo un pouco máis aos tres feridos. «Pillei a man e ao final recomendáronme que fose ao hospital», destaca, cunha dor que en realidade non é tal se o compara co susto vivido. A rápida actuación dos servizos de emerxencia presentes na feira propicia que as persoas afectadas sexan atendidas en cuestión de minutos: un adolescente, con magoaduras nas dúas pernas; e dous irmáns, o maior con golpes nunha perna, e a pequena cunha forte contusión na cabeza. Os tres son trasladados ao hospital Severo Ochoa da localidade, onde ás poucas horas serán enviados a casa, agás a nena, que permanece en observación ata o día seguinte. «Ter dúas ambulancias preparadas e uns 40 efectivos de Protección Civil permitiu unha actuación moi rápida», destacaría despois a concelleira de Seguridade, Almudena González. E esa mesma noite, o propio Concello de Leganés informaba a través das súas redes sociais de que a atracción quedaría pechada ata novo aviso. Este sinistro, que se suma ao rexistrado un mes antes nas festas de Ciempozuelos, onde tres mozos de 14, 18 e 19 anos sufriron diversas contusións ao partirse tamén un brazo hidráulico doutro aparato estilo polbo, levantou vellos fantasmas arredor da seguridade das feiras. E iso a pesar de que a atracción de Leganés cumpría con todos os requisitos e tiña a «suficiente estabilidade estrutural», segundo o informe de revisión encargado pola Agrupación de Empresarios para a celebración de Feiras, Eventos e Mercado da Comunidade de Madrid (AMFE). Un documento asinado polo enxeñeiro técnico industrial, Israel Alarcón, adscrito ao Colexio Oficial de Graduados e Enxeñeiros Técnicos Industriais de Madrid (COGITIM) e a persoa que máis feiras revisa ao ano na rexión madrileña. A principal hipótese que manexa a Policía Local neste último caso é a dun sabotaxe. «Falta unha peza e estase a investigar esa posibilidade», confirma a este xornal o propio enxeñeiro, quen, nos seus case 16 anos dedicado a esta profesión, nunca vira dous accidentes tan seguidos en atraccións deste tipo. «É rarísimo, se atendemos ás estatísticas a probabilidade é moi baixa», sostén, antes de desgranar todo o proceso que debe afrontar un feirante para poder abrir ao público. En primeiro lugar, en municipios como Leganés, os recintos feirais adxudícanse a empresas ou asociacións de feirantes mediante un concurso público. «Entre outras cousas, no prego de condicións débese acreditar unha experiencia, un volume de negocio… Non se trata de que calquera chegue e monte a feira», advirte Alarcón. Unha vez adxudicado, entréganse os planos do espazo, coa correcta ubicación de todos os postos; e despois chega a quenda das atraccións xa de forma individual. Ademais da documentación administrativa, coa que se evidencia que unha persoa legalmente pode exercer a actividade, hai que achegar unha documentación técnica que inclúa catro aspectos fundamentais: un boletín eléctrico, un certificado de revisión anual, un contrato de mantemento de equipos de protección contra incendios e a póliza do seguro de responsabilidade civil (dun mínimo de 300.000 euros, sen franquía) xunto ao recibo de estar ao corrente de pago. En canto ás revisións, todas as máquinas teñen que pasar unha ‘ITV anual’ e outra por cada vez que se montan. «A inspección é primeiro visual, e logo fas operacións sobre algúns dos elementos, instalacións eléctricas, accesos, valados, a montaxe xeral do aparato… Tamén se pon en movemento sen xente, para ver como funciona e para prestar atención aos ruídos. Se algo mecánicamente non vai ben o normal é que faga un ruído raro», desgrana o técnico, consciente, iso si, de que os fallos máis comúns están relacionados coa instalación eléctrica. «Fallos mecánicos hai poucos». Para que un feirante poida abrir a billeteira, a atracción ten que contar co visto bo do enxeñeiro contratado e dun organismo de control autorizado (OCA), dous exames independentes que se adoitan realizar de maneira simultánea. E para dar conta do volume de inspeccións realizadas, un dato esclarecedor: entre todas as feiras que se poñen en funcionamento durante o período de verán suman máis de 2.000 atraccións. Unha cifra que contrasta co número de accidentes rexistrados nos últimos meses, un total de catro, en Villaviciosa de Odón, San Fernando de Henares, Ciempozuelos e Leganés. O primeiro deles tivo lugar en setembro de 2024, cando un neno accionou por erro a panca da atracción de ‘A cárcere’ no momento en que outra nena estaba entrando. «Activouse de forma brusca e saíu despedida», relataron daquela os testemuños. «Foi un erro humano do feirante, xa que non tiña que haber ninguén no control salvo el», lembra Alarcón. A raíz daquilo, comezou a implementarse un ‘botón de home morto’ nas cabinas das máquinas, que fai necesario que se deba accionar o citado botón e a panca ao mesmo tempo para que esta última funcione. O pasado mes de xuño, en San Fernando, unha muller de 43 anos tamén saíu despedida da ‘Olla tola’, o que lle ocasionou un traumatismo cranioencefálico e un aparente desprendemento de retina. «Aquí o problema foi que a afectada chocou coa parede e pola forza centrífuga saíu cara a fóra», recalca o enxeñeiro, coa certeza de que este tipo de artefactos, nos que o feirante non ten o control total dos usuarios, son os máis problemáticos. «Ti non podes controlar se alguén fai un movemento que non debe cando a atracción está en marcha», expón, co exemplo dos castelos inchables, que non deixan de ser os lugares nos que máis accidentes leves se rexistran. Con todo, a ninguén se lle escapa que o feito de que unha atracción se monte e desmonte con relativa frecuencia leva aparellado un risco maior. «Calquera aparato presenta un desgaste ao longo do tempo. Pode pasar a revisión anual, tamén a inspección, e que nun momento dado aparezan vicios ocultos, igual que se se avaría un coche que nunca deu fallos», sentencia o experto, sen deixar de recalcar que as feiras son seguras e que boa parte dos mitos ou crenzas se sustentan nos prexuízos sobre as persoas que normalmente as manexan. Esta información, confirmada por fontes próximas ao desenvolvemento dos acontecementos, subliña a importancia de manter unha perspectiva informada sobre o tema.
É importante destacar que este tipo de situacións non acontecen no baleiro. Os antecedentes históricos e o contexto socioeconómico actual xogan un papel fundamental na comprensión completa destes eventos. Expertos na materia sinalaron que a converxencia de múltiples factores creou as condicións propicias para o desenvolvemento actual dos acontecementos.
Desde diferentes sectores alzáronse voces que ofrecen perspectivas variadas sobre o tema. Mentres algúns analistas manteñen unha visión optimista sobre as posibles resolucións, outros advirten sobre os desafíos que poderían xurdir a curto e medio prazo. Esta diversidade de opinións reflicte a complexidade inherente á situación.
Impacto en Galicia
No contexto galego, estes desenvolvementos adquiren unha dimensión particular. A comunidade autónoma, coa súa rica tradición e a súa posición estratéxica no noroeste peninsular, atópase nunha posición única para responder a estes desafíos. As institucións locais, desde a Xunta de Galicia ata os concellos, están a seguir de preto a evolución dos acontecementos.
Análise en Profundidade
Un exame detallado da situación revela múltiples capas de complexidade que merecen consideración. Os expertos consultados identificaron cando menos tres dimensións clave que deben terse en conta ao avaliar estes desenvolvementos.
En primeiro lugar, a dimensión económica non pode ser ignorada. Os mercados reaccionaron cunha mestura de cautela e expectativa, reflectindo a incerteza inherente á situación actual. Os indicadores económicos suxiren que poderiamos estar ante un período de axustes significativos.
En segundo lugar, o aspecto social presenta os seus propios desafíos e oportunidades. A cidadanía demostrou un nivel de implicación sen precedentes, participando activamente no debate público a través de diversos canais. Esta participación cidadá é vista por moitos como un sinal positivo da vitalidade democrática.
Finalmente, a dimensión institucional require especial atención. As organizacións e entidades implicadas están a traballar para coordinar as súas respostas e garantir que se manteña a estabilidade necesaria para navegar estes tempos complexos.
Perspectivas Futuras
Ollando cara adiante, é evidente que os vindeiros meses serán cruciais para determinar o curso dos acontecementos. Os observadores coinciden en que estamos nun momento decisivo que podería definir tendencias a longo prazo.
A capacidade de adaptación e a flexibilidade serán elementos clave para navegar con éxito os desafíos que se aveciñan. Tanto as institucións como a cidadanía deberán manter unha actitude proactiva e estar preparadas para responder a desenvolvementos inesperados.
En última instancia, o resultado dependerá da capacidade colectiva para traballar cara a solucións construtivas que beneficien ao conxunto da sociedade. O diálogo, a cooperación e o compromiso co ben común serán fundamentais neste proceso.
