Cando Bruno García foliou a guía de estudos que acompaña o xornal topouse con unha opción que non tiña barallada: a Enxeñaría Aeroespacial na Escola de Enxeñaría do Espazo da Universidade de Vigo, campus de Ourense. A punto de rematar a carreira, este barcelonés de 2004 admite que ese achado fortuíto marcou o seu destino académico. Vive en As Burgas, valora a tranquilidade da cidade e o acceso por estrada e tren co resto de Galicia, e xa ten clara a aspiración profesional: traballar no sector das aeronaves.

Do papel á decisión: a guía como brúxula

Non é a primeira vez que unha publicación informativa funciona como guía para a elección universitaria, pero o caso de Bruno ilustra a importancia da visibilidade de ofertas concretas. Chegou a Ourense sen unha vocación definida, con boas notas no bacharelato e un interese pola física e polas matemáticas, e atopou nunha soa lectura unha porta que ata entón non tiña considerado. «A miña nai deume a guía e decateime de que podía estudar Aeroespacial en Ourense», lembra. Esa pequena intervención familiar e ese folleto con descricións de graos e ciclos foron suficientes para que optase por mudarse ao sur da provincia.

A experiencia de Bruno non se reduce ao descubrimento; a súa permanencia responde tamén a factores locais. Describe As Burgas como unha cidade cómoda para vivir e estudar, con prezos de aluguer menos axustados que en Vigo ou A Coruña, e con conexións pola A-52 e a estación de tren que facilitan o enlace co eixo atlántico. Para mozos de fóra, esa combinación de custo de vida, calidade docente e posibilidades de prácticas pesa tanto como o plan de estudos.

«Sabía que quería dedicarme ao ámbito científico, pero estaba un pouco perdido. A miña nai deume a guía e decateime de que podía estudiar Aeroespacial en Ourense»

O testemuño de Bruno é un entre unha vintena de relatos que aparecen na edición que mañá chegará co xornal: estudantes de graos e ciclos formativos que explican como as prácticas, as saídas de campo e os obradoiros transformaron unha opción vaga nunha elección con horizonte profesional.

A práctica como factor decisivo

Na Galicia formativa coexisten campus universitarios con centros de Formación Profesional cada vez máis conectados con empresas. O que escoitan os alumnos nas aulas toma forma en obradoiros e empresas. Elías Esmerodes, de Enxeñaría Forestal, confesa desde Lugo que son as saídas ao monte e as prácticas as que consolidan a aprendizaxe. Desde Vigo, Almudena Suárez, de Ciencias do Mar, destaca as visitas a acuarios e praias como momentos clave para entender a disciplina: «é onde máis aprendes», di.

A Formación Profesional tamén aporta historias parecidas. En Boqueixón, alumnos do ciclo superior de Gandaría e Asistencia Animal traballan en pequenas granxas e laboratorios onde aplican técnicas de manexo e bioseguridade. Na Coruña, estudantes do Liceo La Paz que cursan ensinanzas para a docencia lembran a súa primeira práctica con grupos de infantil: sensación de inexperiencia que se converte, con repetición e acompañamento, en confianza e vocación.

Son exemplos que avalan unha idea sinxela pero poderosa: a oferta formativa que combina contidos teóricos con experiencias reais acurta a incerteza e mellora a inserción laboral. Por iso as prácticas non deben ser un engadido, senón o corazón de moitos títulos e ciclos, especialmente nas ramas técnicas e científicas.

Contexto e retos para a oferta educativa galega

Galicia vén impulsando a diversificación da súa oferta universitaria e de FP para responder a sectores estratéxicos: aeroespacial, nava