É sostible a presión do tráfico festivo sobre a rede viaria galega?

O desafío recorrente da mobilidade nos festivos

Cada primavera, nos días previos aos grandes festivos e vacacións, Galicia prepárase para un fenómeno tan previsible como complexo: o aumento masivo da circulación nas súas estradas. A operación saída de Semana Santa actúa como termómetro da resiliencia da rede viaria galega, multiplicando os desprazamentos e tensionando, de xeito especial, os grandes corredores de entrada e saída da comunidade. Máis alá da atención mediática que acaparan os atascos puntuais, o trasfondo deste fenómeno invita a unha reflexión máis ampla: ¿están as nosas infraestruturas preparadas para absorber picos de demanda cada vez máis esixentes?

A AP-9, entre a columna vertebral e o embude

A autoestrada AP-9, que cruza Galicia de norte a sur, representa un caso paradigmático. Aínda que asociada habitualmente á mobilidade entre as principais cidades costeiras, o seu papel no contexto vacacional é aínda máis relevante. Durante períodos como a Semana Santa, este eixe convértese no principal canalizador do tráfico turístico e familiar que conecta a comunidade co resto da península e co interior galego, especialmente en rutas cara a Santiago de Compostela. Porén, esta fortaleza é tamén o seu talón de Aquiles: o incremento do tráfico expóna a episodios de conxestión, especialmente en tramos próximos a áreas metropolitanas e enlaces estratéxicos.

Non é casualidade que, ano tras ano, a AP-9 se cole nas listaxes de puntos sensibles durante as operacións saída e retorno. A xestión de tal volume de vehículos non só require planificación por parte dos organismos responsables, senón que plantexa incógnitas sobre a capacidade de adaptación a longo prazo dunha infraestrutura sometida a presións cíclicas e crecientes.

Ourense e as conexións coa Meseta: o reto do acceso interior

Mentres os focos adoitan centrarse nos accesos ás grandes cidades costeiras, o interior galego, con Ourense como epicentro, asume un protagonismo silencioso pero crucial. As autovías que conectan Galicia coa Meseta –a A-52 e a A-6– convértense, en períodos festivos, en auténticos embudes. Non é só unha cuestión de volume de desprazamentos: a orografía, a densidade de enlaces e a falta de alternativas rápidas condicionan a fluidez, especialmente nos retornos dominicais e ao final das vacacións.

O caso de Ourense ilustra ata que punto a xeografía e a infraestrutura poden converterse en aliados ou inimigos da mobilidade. A necesidade de reforzar a resiliencia nestes corredores maniféstase non só na xestión da inmediatez, senón na planificación de investimentos a longo prazo.

Comparativa con outras rexións: hai marxe de mellora?

A problemática dos atascos en períodos de alta demanda non é exclusiva de Galicia. Outras comunidades autónomas con perfís turísticos semellantes, como a Comunidade Valenciana ou Andalucía, tamén afrontan desafíos na xestión de grandes volumes de vehículos. Porén, existen diferenzas substanciais na diversificación de rutas, a existencia de transportes alternativos e a integración de sistemas intelixentes de control do tráfico.

Galicia, pola súa particular dispersión poboacional e orografía, parte con certas desvantaxes. Porén, a experiencia acumulada na xestión das operacións saída pode ser un punto de partida para innovar en sinalización dinámica, reforzo dos transportes públicos e coordinación interprovincial.

Cara a unha mobilidade menos vulnerable?

O crecente número de desprazamentos durante a Semana Santa e outras festividades formula unha pregunta de fondo: ¿debe a resposta centrarse só en ampliar estradas, ou é necesario repensar o modelo de mobilidade no seu conxunto? A