A empresa madrileña Escribano Mechanical & Engineering (EM&E) asinou este martes en Madrid acordos de colaboración con nove firmas tecnolóxicas e industriais españolas para impulsar o desenvolvemento dos novos sistemas de artillaría autopropulsada (ATP) do Exército de Terra. O movemento prodúcese no marco do contrato adxudicado á unión temporal de empresas (UTE) formada por Indra e EM&E, e busca manter o deseño e a produción en territorio nacional. A iniciativa responde, segundo os seus promotores, á necesidade de reducir a dependencia exterior e asegurar capacidade operativa propia para as Forzas Armadas.

As compañías que se sumaron aos memorandos de entendemento son Aicox, Alpe, Arquimea, Dicor, GMV, Nabla, Piedrafita, UMEC e Veiru, cuxos responsables asinaron os acordos con EM&E para integrar capacidades de enxeñaría, electrónica, sistemas e fabricación. Os documentos non implican necesariamente adxudicacións de obra inmediata, pero establecen marcos de colaboración para compartir coñecemento técnico e procesos de industrialización do programa. Fontes do sector describen a coalición como unha aposta por unha cadea de subministro plenamente española.

O contrato principal ao que están asociadas estas colaboracións ten un importe de 7.240 millones de euros e foi adxudicado polo Goberno á UTE liderada por Indra e a compañía de Javier Escribano. O Ministerio de Defensa tamén concedeu á UTE un préstamo sen xuros de ata 3.000 millones para facilitar a posta en marcha dos dous grandes programas de artillaría sobre cadeas e sobre rodas. Ambas cifras, subliñan as fontes oficiais, explican o elevado interese industrial e estratéxico que provocou controversia no sector.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

A adxudicación foi recorrida por Santa Bárbara Sistemas, filial española da multinacional General Dynamics, que presentou un recurso contencioso-administrativo ante o Tribunal Supremo o pasado xaneiro. A semana pasada a Sala do Contencioso-Administrativo rexeitou unha petición de Santa Bárbara destinada a limitar o acceso a determinados escritos e documentos por parte das empresas codemandadas, entre elas Indra e EM&E, o que permite que o proceso administrativo e a execución do contrato sigan o seu curso mentres se resolve o litixio.

Javier Escribano, presidente de EM&E, defendeu no acto que a alianza de compañías nacionais garantirá que «o coñecemento técnico e a capacidade de fabricación» permanezan en España e contribuirá á autonomía estratéxica das Forzas Armadas. Na súa intervención, Escribano subliñou a intención de coordinar capacidades repartidas por distintas comunidades para evitar a fragmentación do proxecto e maximizar a eficiencia industrial. A compañía espera que esa coordinación tamén favoreza a xeración de emprego cualificado e o fortalecemento do tecido manufacturero.

A composición do consorcio pon en xogo empresas con experiencia en distintos ámbitos tecnolóxicos: desde electrónica e control de sistemas ata procesos de mecanizado e software de defensa. Segundo analistas consultados, a integración destas capacidades facilitará o deseño de plataformas complexas como os ATP, cuxa entrega e posta a punto requiren coordinación entre subministradores de sistemas de tiro, comunicacións, propulsión e cadea loxística. A súa vez, o proxecto pretende fomentar unha maior dispersión territorial da industrialización, con traballos repartidos por varias provincias.

O anuncio reavivou o debate sobre a política de compras públicas e o papel das empresas de capital estranxeiro fronte aos consorcios nacionais. Os defensores da adxudicación argúen que a prioridade é preservar a soberanía tecnolóxica e a capacidade de mantemento a longo prazo, mentres que os opoñentes, encabezados por Santa Bárbara, sosteñen dúbidas sobre a concorrencia e a avaliación técnica que levaron á decisión administrativa. O litixio no Supremo segue aberto e calquera resolución podería modificar prazos e condicións do programa.

Nas próximas semanas, os socios deberán concretar calendarios de traballo, distribución de responsabilidades e niveis de participación industrial nas distintas fases do programa, desde os prototipos ata a fabricación en serie. Na industria obsérvase expectación pola posible repercusión na cadea de subministro e na actividade de provedores rexionais, un factor que os promotores do proxecto presentan como un beneficio engadido para a cohesión territorial. Mentres tanto, o desenvolvemento técnico e a situación xudicial marcarán o ritmo dun programa que, pola súa magnitude, condicionará a axenda industrial de defensa en España durante anos.