O Goberno de Estados Unidos anunciou o 13 de marzo de 2026 unha recompensa de $10 millones por datos que leven ao paradoiro do novo líder supremo de Irán, Mojtaba Jamenei, e doutros nove altos cargos da república islámica. A medida, comunicada desde Washington, busca recadar información sobre membros da cúpula que, segundo a Casa Blanca, dirixen á Guardia Revolucionaria e participan en actividades terroristas a escala internacional. O anuncio chega nun momento de alta tensión entre Teherán e Occidente e pretende ampliar as opcións de intelixencia en relación coa estrutura de poder iraní. A oferta diríxese tanto a fontes públicas como a colaboradores que poidan aportar pistas verificables.
Ademais do líder supremo, a lista inclúe responsables que ocupan postos clave na seguridade e no aparato militar do réxime iraní, entre eles o secretario do Consejo Supremo de Seguridad Nacional, os ministros de Inteligencia e do Interior e o asesor militar do líder supremo. Tamén figuran no comunicado o subjefe do Estado Mayor da Oficina do líder supremo, un comandante da Guardia Revolucionaria, outro asesor non identificado, o xefe militar da Oficina do líder supremo e o secretario do Consejo de Defensa. O Executivo estadounidense subliña que se trata de persoas que, ao seu xuízo, «planifican, organizan e executan» actuacións que afectan a intereses internacionais.
A Casa Blanca xustificou a recompensa ao sinalar que a estrutura sinalada ten responsabilidade na coordinación e no control das operacións da Guardia Revolucionaria Islámica, incluída a súa rede de unidades e milicias fóra de Irán. Na nota oficial acúsase esa cúpula de participar en atentados e accións desestabilizadoras en varios países, se ben non se ofreceron nomes concretos máis aló dos cargos que se fixeron públicos. As autoridades estadounidenses empregaron noutras ocasións incentivos económicos como vía para obter información sensible que doutra maneira resultaría difícil de acceder.
Mojtaba Jamenei foi sinalado por medios e fontes oficiais como o novo líder supremo de Irán tras unha sucesión recente que, segundo informes, colocou a un dos fillos do anterior guía na xefatura do sistema político. A súa designación, e o papel que se lle atribúe ao núcleo duro que o rodea, explican en parte a decisión estadounidense, que busca mapear as responsabilidades dentro do aparato de seguridade iraní. A figura do líder supremo concentra amplas competencias políticas e militares, polo que calquera información sobre o seu entorno resulta estratégica para os servizos occidentais.
A decisión de poñer prezo á información sobre altos cargos de Teherán ten importantes implicacións diplomáticas e de intelixencia. Por unha banda, pode dificultar futuros intentos de achegamento ou negociación entre Irán e Occidente ao criminalizar aínda máis a membros do réxime; por outra banda, abre a porta a movementos de fontes locais e transnacionais dispostas a compartir información a cambio da recompensa. Analistas consultados por medios internacionais advirten de que esa dinámica pode alimentar operacións de desinformación e provocacións destinadas a obter réditos económicos ou políticos.
Históricamente, Washington recorreuse a programas de recompensas para localizar individuos vinculados a organizacións cualificadas de terroristas ou para esclarecer redes de tráfico e crime organizado. Neste caso, a novidade é que o obxectivo sinalado inclúe á cúspide do poder iraní, un escalón por riba dos brancos habituais. Iso pon interrogantes sobre a eficacia real da medida e sobre a capacidade de Estados Unidos para verificar e utilizar a información que eventualmente se obteña.
O anuncio prodúcese nun contexto rexional xa convulso, con episodios recentes que elevaron a tensión no golfo Pérsico, incluida a retórica sobre o estreito de Ormuz e confronting concrecciones indirectas entre grupos afíns a Irán e forzas occidentais. A Administración estadounidense vinculou en ocasións á Guardia Revolucionaria e aos seus mandos con ataques contra intereses estranxeiros, o que explica o interese por identificar e illar a quen, segundo a súa lectura, toman decisións operativas. Para Teherán, calquera acción que señale aos seus dirixentes adoita ser interpretada como unha agresión política e pode derivar en reproches diplomáticos e represalias.
Ata o momento non se divulgou unha resposta oficial da nova cúpula iraní á oferta de Washington, e tampouco se coñeceron detencións ou movementos públicos relacionados coa recompensa. As autoridades estadounidenses indicaron que seguen abertas distintas vías de cooperación con aliados e socios sobre este asunto, e que a información achegada será avaliada cos procedementos habituais. Nos próximos días espérase que os servizos de intelixencia e os foros diplomáticos supervisen a resposta internacional e as posibles filtracións que poidan xurdir a raíz da iniciativa.
