Unha colección fotográfica titulada «Habitar a pegada» reúne desde o 16 de marzo e ata o 15 de maio unha selección de traballos que poñen o foco na despoboación, na memoria e no abandono rural. A mostra pódese ver na Galería Marisa Marimón de Ourense e presenta a natureza como linguaxe, non só como escenario. Os autores plantexan, a través da paisaxe, preguntas sobre a identidade e as feridas que deixa o éxodo poboacional.

A exposición parte da idea de que o entorno conserva rastros de vidas pasadas e de transformacións aceleradas. As imaxes non procuran ofrecer respostas pechadas, senón provocar unha lectura sensible sobre como os territorios rurais conservan marcas físicas e simbólicas. A iniciativa insírese nunha corrente fotográfica que recupera elementos cotiáns para recompoñer relatos de comunidade e perda.

Entre os fotógrafos que integran a mostra figuran Joan Alvado, Eva Díez, Diego Opazo e Jose Quintanilla, xunto con Ariadna Silva Fernández. Cada autor aporta un enfoque distinto: desde tomas que amplían a escala da paisaxe ata detalles íntimos que funcionan como vestixios de presenza humana. Xuntos conforman un discurso plural que permite confrontar realidades locais e universais.

Os autores e as suas miradas

A selección privilexia unha mirada documental que se mestura coa poética do abandono. Algunhas fotografías rexistran a pegada tangible da despoboación —vivendas baleiras, camiños esquecidos, ferramentas oxidadas— mentres outras detéñense na memoria colectiva, en símbolos que sobreviven no territorio. Ese contraste entre o material e o simbólico é unha constante na exposición.

Os traballos de Joan Alvado e Eva Díez exploran a xeometría da paisaxe e como a presenza humana se esvaece ou queda fragmentada. Diego Opazo aporta composicións que subliñan a tensión entre a natureza que recupera espazos e os restos da ocupación humana. Jose Quintanilla e Ariadna Silva Fernández achegan miradas máis íntimas, centradas en obxectos e detalles que actúan como catalizadores da memoria.

O conxunto busca tamén suscitar preguntas sobre políticas demográficas e cultura rural, sen adoptar un ton panfletario. Ao contrario, a aposta estética permite que o espectador constrúa o seu propio relato sobre a relación entre paisaxe e comunidade. En varias obras, a paisaxe funciona como arquivo: a lectura da imaxe convértese nunha forma de conservación da memoria local.

Visitar a mostra: datos prácticos e contexto

«Habitar a pegada» pode visitarse de forma presencial na Galería Marisa Marimón de Ourense desde o 16 de marzo ata o 15 de maio. O horario de apertura, segundo a información da organización, comeza ás 10:00 horas, aínda que se recomenda consultar posibles variacións fóra do horario habitual. A mostra forma parte da programación cultural que busca poñer en valor a creación contemporánea ligada ao territorio.

O montaxe inclúe tamén pezas que remiten a lugares concretos, como paisaxes vinculados a camiñadas por paraxes como Vilariño, onde se aprecia o diálogo entre sendeiros e memoria. Ese emprazamento contextual contribúe a que a exposición transcenda a sala e convoque a unha reflexión sobre o uso e o abandono do territorio galego en xeral.

A exposición insírese nun contexto maior de interese pola fotografía documental en Galicia e por proxectos que abordan o reto da despoboación desde distintas disciplinas. Ademais do seu valor artístico, a mostra actúa como plataforma para visibilizar debates locais sobre identidade e futuro rural.

As persoas interesadas en asistir poden achegarse á Galería Marisa Marimón durante as datas indicadas. A proposta está pensada tanto para público especializado como para quen queira achegarse a unha lectura visual sobre os cambios que atravesan o campo e as pequenas comunidades. «Habitar a pegada» plantexa, en definitiva, unha invitación a mirar a paisaxe como testemuña activa de historias humanas.