Antón Louro, histórico dirixente do PSdeG, faleceu na madrugada deste xoves en Pontevedra aos 73 anos, segundo confirmaron fontes socialistas. Louro, que se retirara da primeira liña política en maio de 2015, foi unha peza determinante na organización do partido e en procesos electorais decisivos, entre eles o triunfo que levou Emilio Pérez Touriño á Xunta en 2005. Nado en Lira (Carnota) en 1952, a súa morte deixou consternada á militancia e a boa parte da clase política galega.
Licenciado en Químicas pola Universidade de Santiago, Louro traballou como profesor de instituto antes de dedicarse por completo á política. A súa traxectoria pública abranguería desde a xestión municipal ata a representación autonómica e estatal: foi concelleiro en Pontevedra, deputado no Parlamento de Galicia entre 1997 e 2004 e máis tarde candidato do PSOE ao Congreso pola provincia de Pontevedra. En 2009 asumiu o cargo de delegado do Goberno en Galicia, volta que consolidou a súa presenza na administración pública.
No eido orgánico do partido, Louro desempeñou o cargo de secretario de organización do PSdeG, responsabilidade desde a que se implicou na estratexia e coordinación das campañas que culminaron no goberno autonómico de 2005. O seu perfil, segundo os que traballaron con el, combinaba capacidade de xestión, sentido do partido e unha notable influencia na articulación de alianzas políticas. Ese labor granxeoulle o recoñecemento dentro do socialismo galego como un dos seus artífices máis discretos pero efectivos.
No plano local, Louro protagonizou varios episodios relevantes. No 2007 figurou como número dous na candidatura encabezada por Teresa Casal e foi proposto polo PSOE como candidato á presidencia da Deputación de Pontevedra, unha contenda na que quedou moi preto do obxectivo. Catro anos despois, en 2011, encabezou a lista socialista á Alcaldía de Pontevedra e, durante ese mandato, ocupou a tenencia de alcalde e a responsabilidade da área de urbanismo, integrándose no goberno municipal ata a súa retirada en 2015.
A súa marcha suscitou numerosas reaccións no espazo político galego. O secretario xeral do PSdeG-PSOE, José Ramón Gómez Besteiro, valorou a súa traxectoria destacando a entrega e a contribución de Louro á modernización e aos proxectos que, na súa opinión, transformaron Galicia nas últimas décadas. A dirección do partido subliñou igualmente o seu papel na configuración de equipos e na formación de cadros dirixentes que continuaron a súa labor en ámbitos autonómicos e locais.
O delegado do Goberno en Galicia, Pedro Blanco, lembrou a Louro como un referente do socialismo rexional e un servidor público «incansable», comprometido co progreso e o benestar dos cidadáns, segundo trasladaron dende o seu entorno. Tamén chegaron mostras de condolencia de responsables institucionais e de compañeiros de filas que salientan o seu talante reflexivo, o seu humor e a capacidade para tender pontes en momentos complexos.
Dende a Deputación, o seu exlíder e presidente provincial, Valentín González Formoso, sinalou que a perda de Louro supón a desaparición dunha «figura clave» do PSdeG, que sempre traballou polos intereses de Galicia dende a política. As voces que o coñeceron coinciden en subliñar o seu perfil de xestor e a súa preferencia polo traballo ao servizo das institucións máis que pola exhibición persoal, características que marcaron a súa carreira durante décadas.
O falecemento de Antón Louro pecha a etapa pública dun dirixente que transitou desde a ensinanza ata os cargos de responsabilidade no partido e nas administracións, deixando unha pegada na política galega de finais do século XX e principios do XXI. Familiares, amigos e compañeiros están a convocar xa expresións de homenaxe e o partido está a organizar nos próximos días os actos de recordo. A capital pontevedresa, onde desenvolveu gran parte da súa vida política, asume agora o loito por quen foi durante anos unha figura central do socialismo en Galicia.
