Ata o mar (Bohodón Ediciones) é o título da nova novela de Fernando Domínguez López, un enxeñeiro leonés asentado en Madrid que escolleu a Ribeira Sacra para ambientar o seu quinto libro.

Trátase dun thriller no que a desaparición dun catedrático de historia da arte arrastra a un policía retirado, esquizofrénico e solitario a esta parte de Galicia e acaba converténdose en sospeitoso de dous asasinatos.

A Ribeira Sacra como escenario e personaxe

A Ribeira Sacra non ten mar, pero ten os ríos Sil e Miño e como dicía Jorge Manríquez nas coplas á morte do seu pai: "as nosas vidas son os ríos que van dar ao mar, que é morrer".

O título da novela deriva da propia trama pero tamén explora o concepto dos ríos como metáfora da vida, de traxecto, de percorrido, gardiáns das propias experiencias.

Explica o autor que nesta novela a Ribeira Sacra é bastante máis que o fondo ou o escenario. É case un personaxe que o envolve todo.

"Son de León pero o meu sogro é de Monforte. Coñezo bastante ben a Ribeira Sacra, fun por primeira vez hai case tres décadas e regresamos con moita frecuencia. Paréceme unha zona impresionante. Coñezo a parte máis lúdica a través de festivais como o 17 Graos, pero tamén a máis solitaria xa que me encanta facer rutas pola zona en bicicleta", explica.

Para a novela, elixiu a Ribeira Sacra de xaneiro e febreiro, esa na que a chuvia miúda e a néboa o envolve todo e a paisaxe transmite "unha sensación de irrealidade que confunde ao personaxe principal, que non ten claro o que está a pasar nin o que non".

O proceso creativo de Fernando Domínguez

Nas súas rutas, a Fernando Domínguez gústalle a soidade porque lle permite cambiar de traxecto, explorar sendeiros, chegar a lugares pouco previsibles, pararse nos detalles, indagar na historia de cada lugar, no pasado.

É unha maneira de aprovisionarse de material para construír os escenarios. Son un amante da descrición, gústame que o lector teña os detalles suficientes para situarse de cheo no lugar no que se está a desenvolver a trama. Dar tamén unhas pinceladas da historia, encaixar as pezas do crebacabezas", relata.

En 'Hacia el mar' distintos lugares do municipio de Sober, de A Cova, mosteiros como o de San Pedro de Rocas (xa na parte ourensá) e mesmo a paisaxe que debuxa o Sil á súa entrada en Galicia, a cabalo entre Valdeorras e Ribeira Sacra, aparecen perfectamente detallados e permiten ao lector viaxar desde as páxinas do libro.

Esas descricións xogan ademais co tempo e permiten aumentar ou rebaixar o ritmo da trama e dos acontecementos segundo se precise.

Traxectoria literaria e novos proxectos

Conta Fernando Domínguez López que sempre foi un gran lector e considera que ler é imprescindible para escribir. No seu caso, deu o paso de enfrontarse ao folio en branco con certo rigor xa rozando os 40.

"Antes escribira algunha cousa, pero nunca coa intención de publicar", detalla.

Foi a paternidade a que o animou con esta disciplina. "Teño tres fillos e desde moi pequenos contáballes contos que eu inventaba. Un deses contos alongouse máis do habitual, a trama foi evolucionando e iso levóume a escribilo", sinala.

En 2013 publicou a súa primeira novela titulada La Máquina de Perssin, unha historia de aventuras e intrigas, dirixida ao público xuvenil.

En 2015 con Magrit estreouse no xénero da novela negra, un thriller de ciencia ficción ambientado en Madrid.

Seguiu en 2018 con El Viaje de Irina, unha trama enmarcada na Unión Soviética da Guerra Fría.

En 2021 publicou Diez Monedas de Oro, unha novela histórica e máxica.

A medio prazo ten entre mans un novo proxecto, neste caso ambientado na súa terra, en León.

Inspiración e hábitos de escrita

Pero para pechalo aínda quedan moitas cafeterías e bibliotecas que visita. Este escritor atopa a inspiración na soidade colectiva, neses lugares nos que está só pero rodeado de xente e preferiblemente entre as sete e as dez da mañá.

É aí cando chega a inspiración.