Francisco Camps, en València o 15 de marzo de 2026, rexeitou rotundamente que a dirección nacional do PP vaia impor a dedo ao próximo líder do partido na Comunitat. O expresidente, que agora se presenta como candidato para liderar o PPCV, asegura estar preparado para un congreso que dá por seguro pese ás dúbidas que chegan desde Génova. Di aspirar a gañar e a recuperar as maiorías absolutas que a súa formación alcanzou no pasado. O seu regreso á primeira liña política, 15 anos despois da súa dimisión, reabriu o debate interno no partido.

Camps, que no ámbito político chámase agora «Paco», afirmou ante os medios que non haberá inxerencias desde a dirección nacional no proceso de elección autonómica. As súas declaracións prodúcense nun momento de tensión pola fragmentación do espazo conservador e o avance de forzas como Vox na Comunitat Valenciana. O veterano dirixente aposta por unha estratexia de centralidade e por recuperar electores que foron á extrema dereita.

O expresidente cre que a súa experiencia e o seu arraigo electoral o sitúan nunha posición vantaxosa para liderar ese xiro. Recoñeceu, con todo, que existen reticencias en Génova respecto da súa candidatura, algo que atribúe a cálculos internos e non a unha imposición. Camps insistiu en que volverá á primeira liña coa ambición de reconstruír o partido e de aspirar a maiorías contundentes nas próximas eleccións autonómicas.

Unha volta á primeira liña

A decisión de Camps de situarse na carreira pola dirección autonómica marca o regreso dunha figura con presenza mediatizada e capacidade de mobilización no electorado valenciano. A súa baixa pública prolongouse máis dunha década, pero o seu nome continuou presente no debate político rexional. Agora busca capitalizar esa notoriedade para disputar un congreso que considera inevitable.

Fontes próximas ao exdirixente subliñan que o seu obxectivo non é só recuperar o liderado orgánico senón tamén reconstruír unha oferta política capaz de resistir a competencia da dereita radical. En roldas de prensa e encontros con afiliados, puxo o acento na necesidade dun «proxecto gañador» que volva dar estabilidade á Comunitat. As súas intervencións provocaron reaccións encontradas dentro do partido.

Máis alá do discurso, a candidatura de Camps enfronta obstáculos prácticos en forma de maiorías internas nas agrupacións locais e do respaldo público da dirección rexional. Algúns baróns autonómicos do PP observan con recelo unha posible reedición de liderados do pasado. Aínda así, o propio Camps calcula que a súa experiencia lle dá marxe para impoñerse no proceso congresual.

As tensións con Génova e a ameaza de Vox

Na súa intervención pública, Camps chegou a cuestionar que Génova vaia «colocar» candidatos na Comunitat e rexeitou calquera idea de que a súa postulación sexa o resultado dun acordo pechado coa dirección nacional. As súas palabras buscan, en parte, neutralizar as críticas internas que acusan aos aspirantes de ser meros títeres da cúpula. A polémica pon de manifesto a debilidade relativa do aparello central para dirimir conflitos territoriais.

«Descarto un ‘dedazo’ de Génova para o PP valenciano», declarou Camps, quen engadiu que a súa intención é competir con autenticidade e buscar o respaldo directo da afiliación.

O discurso de Camps tamén contén unha mensaxe dirixida ao electorado máis conservador: a promesa de «comerse» a Vox no sentido de recuperar para o PP parte do voto que migrou á formación de extrema dereita. Aquelha afirmación, que circulou nas súas declaracións públicas, pretende situalo como a alternativa capaz de recompoñer o bloque do centrodereita sen concesións.

Analistas e dirixentes consultados por este xornal sinalan que o seu éxito dependerá de dous factores: a capacidade para articular unha proposta crible de goberno e o respaldo que consiga entre as bases fronte aos reparos que poida xerar a dirección nacional. Nas próximas semanas, a pugna interna marcará o calendario do PPCV e definirá se o partido opta por un liderado renovado ou por unha volta a figuras do pasado.