Francisco Narla, escritor natural de Lugo, presentará este venres 13 de marzo de 2026 ás 20:00 na libraría Agrasar de Monforte a súa nova novela, Ultreia, publicada por Istoría, Grupo Planeta. A obra, primeira entrega dunha triloxía, sitúase na Compostela do século XII e aborda as loitas polo poder, a ambición e a perda, coa pretensión de desmontar a visión romántica da Idade Media que pervive no imaxinario colectivo. O autor sostén que a novela nace dun interese por combinar rigor histórico e narrativa accesible para o lector contemporáneo.
A trama desenvólvese nun momento de intenso movemento social e espiritual, co fenómeno xacobeo en expansión e a construción da catedral en marcha, o que xera un escenario conflictivo e cheo de tensións. Narla empeñouse en traballar a historia máis aló dos tópicos e dos mitos asumidos como verdade, incorporando feitos e personaxes documentados que enriquecen a ambientación. O ton busca trasladar ao lector a complexidade dunha cidade en transformación, onde conviven a devoción, a política e os intereses materiais.
En Ultreia, o pulso narrativo céntrase en personaxes de creación propia que conviven con figuras históricas: o eixe conformano a filla dun ourive arruinado que perdeu ao seu pai e un canteiro atormentado que busca reconstruír a súa vida tras a perda da súa filla. Xunto a eles aparecen personaxes como o bispo Gelmírez, retratado a través de episodios que o sitúan ao bordo da ambición e da polémica, con referencias a sustraccións de reliquias e ao exercicio do poder por outros medios. Narla opta por que sexan as historias íntimas, máis que os nomes célebres, as que guíen ao lector pola trama.
O autor valora Ultreia como un dos seus traballos máis logrados e asegura ter buscado un estilo máis depurado, que facilite a lectura sen renunciar á hondura dramática. Narla comparte a idea de que a mellor novela adoita ser a que está por vir, unha reflexión que atribúe a outros creadores, e engade que, para el, a satisfacción chega coa obra recén rematada porque é entón cando sente ter acadado o seu obxectivo. A súa ambición literaria pasa por deixar títulos que perduren emocionalmente no lector.
A traxectoria de Narla arrinca publicamente en 2009 coa novela Los lobos del centeno e dende entón mantivo un ritmo de publicación elevado: arredor dunha quincena de títulos entre novelas, ensaios e colaboracións colectivas. Esa produtividade combínase cunha vida profesional intensa, o que converte o seu proceso creativo nun exercicio de organización e prioridades. O seu discurso público tenta transmitir que a constancia é froito tanto da disciplina como dunha acumulación constante de ideas que agardan atopar a forma axeitada.
Ademais da actividade literaria, Narla compaxina a escritura co seu traballo como comandante de liña aérea e coa vida familiar, un equilibrio que recoñece non sempre sinxelo. Explica que a literatura lle ofreceu a posibilidade de reducir horas de voo e dispoñer de máis tempo en terra, sen plantexarse por agora abandonar a profesión que lle apaixona. Sinala tamén que o oficio de voar conleva unha responsabilidade e unha tensión que o traballo creativo axuda a equilibrar.
O propio autor admite que o ritmo de publicación está marcado en boa parte polos lectores, e que moitas ideas non chegan a converterse en novela porque non alcanzan a forma narrativa necesaria. Recoñece que garda multitude de apuntes na cabeza e en libretas, e que será o público quen, coa súa resposta, determine cales desas iniciativas verán a luz. Esta vontade de diálogo cos lectores percíbese na elección dunha linguaxe clara e en tramas que procuran permanencia emocional.
A primeira presentación de Ultreia tivo lugar o mércores anterior na catedral de Santiago, e Narla mostrouse sorprendido pola expectación e a cobertura mediática que despertou o acto. A cita en Monforte, nunha libraría querida pola comunidade local, está prevista como unha ocasión máis íntima para conversar co público e dar continuidade ao lanzamento da triloxía. Na rexión, voces como a do escritor Fernando Domínguez salientaron como paisaxes como a Ribeira Sacra, coa súa chuvia e néboas, contribúen a forxar atmósferas literarias nas que a liña entre realidade e ficción se volve difícil de distinguir.
