Greenpeace e o estaleiro vigues Freire Shipyard deixaron ver por primeira vez como será o veleiro sostible encargado pola ONG para investigación e campañas. O proxecto, que xa se está a construír en Vigo desde xullo de 2025, presenta unha eslora de 75 metros, dous mástiles con sistema DynaRig, unha superficie vélica de 2.000 metros cadrados, heliponto e equipos para operacións científicas en zonas polares. A entrega, segundo a documentación dispoñible, está prevista para o próximo ano, aínda que, en ausencia de confirmación oficial, seguen habendo detalles por concretar.
Deseño e características técnicas
As imaxes difundidas polas empresas implicadas amosan un perfil elegante, con dous mástiles rectilíneos e velas ríxidas que lembran solucións modernas aplicadas xa en iates de alta tecnoloxía. O sistema DynaRig, subministrado por Southern Spars, é o núcleo do proxecto e permite un manexo automático de grandes superficies vélicas, optimizando a propulsión a vela para reducir o consumo de combustibles fósiles.
Além do aparello, o buque incorpora paquetes de baterías e paneis solares, unha grúa pórtico na popa para lanzar drons e equipos de medición, capacidade para botar á auga embarcacións auxiliares e espazos para vehículos operados remotamente (ROV) e sumergibles. Segundo as notas técnicas compartidas por North Technology, propietario das marcas North Windships e Southern Spars, o deseño responde a unha ambición dobre: minimizar a pegada enerxética e ofrecer unha plataforma científica versátil.
Tamén anúnciase a clasificación como buque de clase xeo, o que lle permitirá operar en augas polares e participar en campañas de investigación avanzadas. A ONG xa sinalara que a embarcación poderá navegar ata 30.000 millas náuticas ao ano, un dato que fala tanto da autonomía como da capacidade operativa a longo alcance.
Un encargo con pasado e raíces viguesas
Que un proxecto así se forxe en Vigo non é casualidade. Freire Shipyard leva décadas a construír unidades de investigación e embarcacións especializadas, e a cidade foi tecendo unha industria naval con músculo técnico. Cómpre lembrar a presenza constante da feira Navalia no calendario local, cita que en 2024 acelerou contactos e facilitou a concreción do encargo de Greenpeace uns días despois da súa clausura.
A oficina de enxeñaría naval Dykstra, responsable do concepto inicial (a mesma que traballou no Rainbow Warrior III), figura de novo no equipo de deseño. A posta en común de estaleiros, enxeñarías e fabricantes de velas ríxidas amosa a capacidade de Vigo para ensamblar cadeas de valor complexas: desde o deseño conceptual ata a produción de mástiles e elementos compostos.
Para a economía local o contrato ten efectos concretos. Máis aló do emprego directo no estaleiro, o pedido activa obradoiros auxiliares e provedores de materiais avanzados, un movemento que nos últimos anos serviu para soster a actividade na ría de Vigo cando outros segmentos do naval pasaron por recesións. En ausencia de cifras oficiais do propio estaleiro, fontes do sector estiman que este tipo de proxectos poden implicar centos de postos ao longo da cadea produtiva.
Repercusións e retos operativos
O atractivo mediático e simbólico do veleiro é innegable: unha embarcación con velas ríxidas e enerxías limpas encaixa coa narrativa dunha ONG que busca reducir a dependencia de combustibles fósiles na súa flota. Greenpeace chegou a afirmar na presentación do proxecto que o barco «foi deseñado para realizar a transición á enerxía 100% verde tan pronto como
