Cinco lumes rexistrados en Galicia arrasaron o 30 % de toda a superficie queimada en España durante o último ano. O dato sitúa á comunidade galega como epicentro nacional da devastación forestal, só superada a escala europea pola traxedia vivida en Ucraína. O verán volveu deixar na memoria de moitos galegos imaxes de fume, cinza e unha paisaxe ferida.
Incendios de gran magnitude: a cifra que alarma
Abonda con repasar o mapa de incendios dos últimos doce meses para comprobar a magnitude do problema galego. Só cinco grandes lumes, concentrados en distintas comarcas da comunidade, abondaron para arrasar case un terzo do total nacional de superficie calcinada. O dato, confirmado por fontes oficiais do sector forestal, evidencia que a ameaza do lume está lonxe de remitir na esquina noroeste peninsular.
Quen vive en zonas como O Courel, Valdeorras ou a contorna da Serra do Eixe sabe que cada verán o risco multiplícase. As cifras falan por si soas: mentres noutras comunidades as lapas avanzan de forma dispersa, en Galicia concéntranse episodios de gran intensidade que avanzan con rapidez, alimentados por un mosaico de monte baixo, eucaliptal e vellos piñeirais. O balance de hectáreas calcinadas, segundo os últimos datos do Ministerio para a Transición Ecolóxica, deixa a Galicia á cabeza nacional, só por detrás de Ucraína se ampliamos o foco ao continente europeo.
O impacto local: aldeas en vilo e monte ferido
Ninguén esquece o fume denso sobre a N-120 nin os desaloxos en pequenas parroquias da provincia de Ourense. Na Pobra do Brollón, por exemplo, a proximidade das lapas a vivendas e explotacións agrícolas obrigou a mobilizar a decenas de persoas. Unha responsable municipal lembra o medo e a impotencia de quen vía o lume avanzar sen control, mentres os equipos de extinción loitaban contra o vento cambiante e a seca acumulada.
Nos concellos máis afectados, o balance tras o lume é demoledor: perda de biodiversidade, miles de hectáreas de monte arrasadas, infraestruturas rurais danadas e un golpe directo á economía local. Os veciños quéixanse da dificultade para recuperar os pastos e da lentitude no reparto de axudas. As imaxes de campos fumegantes xunto a casas de pedra volveron repetirse, alimentando a preocupación polo futuro do rural galego.
Factores de risco: clima, abandono e xestión
Non é menor o dato de que Galicia reúne varios factores que agravan o problema. Por unha banda, a meteoroloxía: o verán máis seco da última década, con temperaturas de récord en xullo e agosto, deixou o monte convertido en yesca. Por outra, o abandono paulatino do campo e a fragmentación da propiedade impiden unha xestión eficiente do territorio. Un técnico forestal consultado apunta que a falta de limpeza nos montes e a proliferación de especies pirófitas como o eucalipto facilitan a propagación das lapas.
A isto súmase a presión sobre os servizos de extinción. As brigadas, que coñecen como ninguén o terreo, denuncian a falta de medios nos días críticos. O lume, unha vez declarado, avanza cunha velocidade que dificulta calquera intento de control, sobre todo cando se suma o vento do nordés e a escaseza de humidade no chan.
Galicia e Europa: unha comparación inquietante
Cómpre lembrar que, a nivel europeo, só Ucraína sufriu unha perda maior de superficie forestal no último ano. Galicia, con apenas o 6 % do territorio español, concentra case un terzo da área queimada en todo o país. O contraste é aínda maior se se observa a evolución dos grandes incendios: mentres noutras rexións os lumes adoitan ser máis pequenos e dispersos, aquí concéntranse episodios masivos que superan as 1.000 hectáreas en cuestión de horas.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.