Galicia acada un récord de propietarios que poñen vivendas en aluguer: preto de 121.000 arrendadores e só un terzo son xubilados cunha pensión media próxima aos 1.500 euros
Galicia pechou o ano con un número histórico de propietarios que poñen vivendas en aluguer, preto das 121.000 persoas, segundo os últimos balances estatísticos. Os datos, referidos ao 31 de decembro e analizados polos organismos autonómicos, amosan un aumento do parque de arrendadores no último exercicio en contraste coas medidas reguladoras destinadas a conter os prezos. O fenómeno prodúcese nun contexto de subida sostida das rendas e de cambios no mercado hipotecario que empurraron a máis fogares cara ao aluguer.
O rexistro administrativo contabiliza arredor de 161.650 fianzas vixentes por arrendamentos na comunidade, que reflicten contratos de vivenda habitual e de tempada. O número de propietarios identificados polo Instituto Galego de Estatística creceu en cerca de 5.730 persoas no último ano, un ascenso que coincide coa información fiscal, onde case 200.000 galegos declararon ingresos por alugueres en 2023. As declaracións tributarias sitúan eses ingresos en torno a 1.300 millones de euros, o que subliña a relevancia económica do sector para a comunidade.
En canto aos prezos, o aluguer medio en Galicia quedouse ás portas dos 600 euros en febreiro, tras un repunte interanual superior ao 5%. Non obstante, ese incremento non foi homoxéneo: cidades como Vigo rexistraron fortes subidas —o aluguer medio municipal subiu ata os 705,9 euros mensuais— mentres que A Coruña experimentou unha lixeira moderación que algúns atribúen á súa condición de zona tensionada e á caída das fianzas rexistradas nos primeiros meses do ano.
A composición demográfica dos arrendadores revela que a inmensa maioría son persoas físicas e que a metade aínda continúa en activo, cunha idade media en torno aos 51 anos. Aproximadamente un terzo dos propietarios son xubilados, que complementan a súa renda cos ingresos do aluguer; a pensión media declarada por este colectivo sitúase en torno aos 1.500 euros. Este dato plantea un dobre desafío: por unha banda, a dependencia de colectivos vulnerables dun rendemento inmobiliario e, por outra, a sensibilidade das súas decisións fronte a cambios regulatorios.
As estatísticas autonómicas distinguen ademais entre aluguer residencial e modalidades estacionais ou turísticas, que representan un porcentaxe pequeno pero relevante do total. Segundo o Instituto Galego de Vivenda e Solo, as vivendas destinadas a rendas por tempada representan arredor do 3,5% do parque arrendado, unha cifra que non chega a explicar por si soa as fortes variacións locais no prezo. Ademais, os rexistros administrativos ofrecen unha foto máis acotada que a fiscal, que inclúe tamén o negocio turístico e outros ingresos imputables á propiedade inmobiliaria.
Ante as medidas adoptadas para frear a escalada dos alugueres —como a declaración de zonas tensionadas ou as restricións sobre fianzas—, algunhas voces do sector inmobiliario e expertos anticipaban unha saída masiva de propietarios do mercado. Con todo, os últimos datos contradín esa expectativa: o número de arrendadores continúa a medrar, o que suxire que, por agora, o tirón da demanda e a rendibilidade percibida manteñen moitos particulares na oferta de vivenda en aluguer.
O marco económico que alimentou este fenómeno non é novo: a recuperación do mercado laboral desde 2015, combinada con requisitos hipotecarios máis esixentes, incrementou a dependencia da poboación do aluguer. Ao mesmo tempo, a oferta segue tensionada en áreas urbanas, e as decisións de política pública a nivel local e autonómico intentan equilibrar a protección do inquilino coa sustentabilidade da renda para os propietarios. Os observadores sinalan que calquera cambio brusco na normativa podería alterar a composición do parque de vivenda dispoñible.
O incremento de arrendadores plantea preguntas sobre a estabilidade dos ingresos de xubilados que dependen do aluguer, a profesionalización do sector e a capacidade das administracións para monitorizar e regular modelos híbridos entre residencial e turístico. Os datos recentes recompensan a vixilancia estatística e fiscal: a correlación entre declaracións da Agencia Tributaria e os rexistros autonómicos ofrece unha imaxe máis completa do mercado, pero tamén evidencia ocos que as autoridades deberían pechar para deseñar políticas máis eficaces.
Nas próximas convocatorias, a evolución do prezo medio do aluguer, a resposta dos propietarios a novas restricións e a adecuación da oferta á demanda marcarán o pulso do mercado galego. As administracións, segundo fontes técnicas, deberán combinar medidas de contención con incentivos á rehabilitación e unha maior oferta de vivenda protexida se aspiran a reducir a presión sobre os arrendamentos e protexer tanto os arrendatarios como os pequenos propietarios.
