Gisèle Pelicot, a muller de 73 anos que se converteu en símbolo da loita contra a violencia sexual, publica o seu testemuño titulado "Un himno á vida". Tras superar anos de abusos perpetrados polo seu marido, quen a drogou e a entregou a decenas de homes, a francesa conseguiu retomar o control da súa existencia.

O impactante descubrimento

O 2 de novembro de 2020 marcou un punto de inflexión na súa vida. Foi a unha comisaría para acompañar ao seu esposo, Bernard Pelicot, acusado de fotografar debaixo de saias. Alí amosáronlle imaxes nas que aparecía inconsciente mentres outros homes a violaban.

«Non me recoñecía. Non podía crer o que vían os meus ollos», afirma. A súa reacción inicial foi de negación. Pasaron horas antes de poder verbalizar o que acontecera.

A gravidade do caso transcendeu rapidamente. 51 acusados foron xulgados nun proceso que se converteu nun referente sobre a cultura da violencia sexual.

Decisión de abrir o xuízo ao público

Despois de catro anos de sufrimento e terapia, Gisèle tomou a valente decisión de celebrar o xuízo a porta aberta. Quería que a vergoña cambiase de lado.

Os seus fillos tamén a animaron a dar este paso. Aínda que ao principio non se sentía preparada, o apoio de psicólogos e avogados especializados foi determinante.

A presenza constante da Asociación de Axuda a Vítimas

Sesións continuas con psiquiatras forenses

Apoio institucional durante todo o proceso xudicial

A dor dos recordos compartidos

Conviviron 50 anos xuntos. Tiveron tres fillos. Gisèle describe como intentaba xustificar os actos do seu marido, mesmo despois de saber que a violara repetidamente.

«Buscaba explicacións racionais a algo que carece delas», confesa. As reaccións dos seus fillos foron de rabia e indignación. Querían destruír calquera obxecto que lles lembrase ao seu pai.

Durante anos, a perda de memoria e a fatiga mantivérona en alerta. Consultou numerosos médicos, que diagnosticaron ansiedade, Alzhéimer e mesmo ictus.

Nunca imaxinaron que a súa parella a estivese drogando sistematicamente.

Un libro que dá voz ás vítimas

Escrito xunto á xornalista Judith Perrignon, "Un himno á vida" narra en primeira persoa o calvario de Gisèle. «Cando o leo sinto que escribín eu mesma cada liña», asegura.

O texto non só relata os feitos. Tamén transmite o proceso de recuperación emocional e o redescubrimento do valor persoal. É un berro de dignidade e supervivencia.