António Guterres, secretario xeral da ONU, reclamou este sábado en Beirut o fin inmediato dos bombardeos que afectan ao sur do Líbano e á capital, advertindo que non existe unha saída militar ao enfrontamento entre Hizbulá e Israel. Durante unha intervención na cidade libanesa, Guterres apelou a ambas as partes a recorrer ao diálogo e ás vías diplomáticas dispoñibles para evitar unha escalada que poida estenderse pola rexión. O chamamento tivo lugar en medio de intensos combates que, segundo distintas fontes internacionais, acumulan case dúas semanas de ataques. A prioridade, subliñou, debe ser a protección da poboación civil e o acceso humanitario urxente.
O xefe da ONU insistiu en que a prolongación dos bombardeos só agrava o sufrimento da cidadanía e reduce as opcións para unha solución política. Guterres afirmou que a guerra non é unha elección dos habitantes do Líbano e que calquera resposta que ignore ese principio acabará por alimentar máis violencia e radicalización. A súa mensaxe reclamou, explicitamente, o cumprimento do dereito internacional humanitario e a adopción de medidas que garantan a seguridade dos civís e das infraestruturas esenciais. O organismo internacional tamén insistiu na necesidade de evitar ataques contra zonas densamente poboadas.
En Beirut percíbese a pegada dos ataques: rúas con edificios danados, servizos interrumpidos e desprazamentos internos que complican a asistencia ás persoas que quedaron atrapadas. Varias imaxes difundidas por medios e testemuñas amosan unha cidade que convive con réplicas de violencia e cunha loxística humanitaria ao límite. As autoridades libanesas e organizacións non gobernamentais pediron corredores seguros para evacuar feridos e abastecer centros sanitarios, unha reclamación que a ONU elevou nos seus chamamentos públicos. O temor a unha escalada rexional, que podería involucrar a distintos actores, mantén en vilo á comunidade internacional.
Guterres lembrou que a ONU está preparada para facilitar a axuda e ofrecer a súa mediación, pero sinalou que calquera intervención require, en primeiro lugar, unha decisión política das partes belixerantes. Subliñou ademais o papel dos países veciños e das potencias internacionais na redución das tensións e no impulso de conversacións que permitan articular un alto o fogo sostible. A organización tamén expresou a súa preocupación polo impacto nas infraestruturas civís como hospitais e redes de subministro, cuxa caída agrava rapidamente a crise humanitaria. A coordinación da axuda, dixo, debe priorizar a neutralidade e a seguridade dos traballadores humanitarios.
O chamamento do secretario xeral prodúcese nun contexto de protestas e mobilizacións en distintas capitais, onde cidadáns e organizacións reclaman o fin da violencia en Oriente Medio. En España, por exemplo, miles de persoas manifestáronse en diversas cidades pedindo o cesamento das hostilidades e maior protección para a poboación civil. Estas expresións de repulsa internacional aumentan a presión sobre gobernos e actores rexionais para que faciliten vías de negociación e eviten medidas que poidan prolongar o conflito. A comunidade internacional vixía agora se eses xestos de solidariedade se traducen en iniciativas diplomáticas concretas.
A escalada entre Hizbulá e Israel, orixinada tras ataques previos e represalias en ambos os lados, plantea riscos de contaxio ás zonas fronteirizas e de implicar aliados de ambas as partes, un escenario que a ONU trata de evitar a toda costa. Guterres advertiu do perigo que supón normalizar a violencia como ferramenta de solución e lembrou que a historia rexional amosa custos humanos e materiais devastadores. Na súa intervención, fixo un chamamento á responsabilidade dos líderes políticos para impulsar iniciativas que permitan desescalar o conflito. A procura de canais confidenciais de comunicación presentouse como unha vía necesaria para evitar malentendidos que alimenten novas hostilidades.
Mentres tanto, as organizacións humanitarias intensifican as súas peticións de acceso e de protección para permitir o envío de alimentos, medicinas e combustible ás áreas máis afectadas. A destrución de infraestruturas e as interrupcións nos servizos básicos complican a chegada e distribución da axuda, o que aumenta a urxencia de establecer acordos temporais que garantan a seguridade dos convoios. A ONU e socios locais insisten en que calquera estratexia militar debe combinarse con medidas efectivas de asistencia á poboación. Sen esa converxencia, advertiron, o prezo en vidas civís seguirá aumentando.
Guterres pechou a súa mensaxe facendo fincapé na necesidade dunha resposta diplomática que poña en primeiro plano a protección da xente e a preservación do Estado de Dereito. O secretario xeral ofreceu o apoio do sistema de Naciones Unidas para facilitar conversacións e coordinar a axuda, pero recalcou que a vontade política das partes é imprescindible para poñer fin á violencia. Co pano de fondo de barrios destrozados e familias desprazadas, a comunidade internacional enfronta agora o desafío de transformar a alarma en accións concretas que impidan unha guerra de maior alcance.
