António Guterres reclamou este sábado en Beirut o cesamento inmediato dos bombardeos que afectan ao sur do Líbano e pediu ás partes implicadas que recorran ao diálogo e aos canais diplomáticos para poñer fin á escalada. O secretario xeral da ONU subliñou, o 14 de marzo de 2026, que non existe unha solución militar ao conflito entre Israel e o grupo xiíta Hizbulá e que a prioridade debe ser protexer á poboación civil. Guterres advertiu ademais do risco dunha expansión rexional se persisten os ataques e a retórica belicista.
O responsable da organización internacional insistiu en que a comunidade internacional debe intensificar os seus esforzos para facilitar a posta en marcha de vías humanitarias e abrir corredores seguros para a axuda. «Este pobo non escolleu esta guerra», dixo Guterres nun mensaxe dirixido tanto ás autoridades israelíes como aos líderes de Hizbulá, no que reclamou responsabilidade e contención ante unha situación que xa provoca sufrimento masivo. A súa intervención chegou nun contexto de bombardeos intensos e combates intermitentes que manteñen en vilo á poboación libanesa.
A intervención do secretario xeral centrouse na necesidade de respectar o dereito internacional humanitario e garantir a protección dos civís, incluídos os traballadores humanitarios que tentan chegar ás zonas máis afectadas. En numerosas localidades do Líbano denunciáronse danos en infraestruturas esenciais e cortes no subministro, algo que complica aínda máis a entrega de axuda. Guterres advertiu que a falta dun acceso sostido para asistencia pon en risco a vida de miles de persoas que dependen de alimentos, medicamentos e refuxio.
Ante os presentes, o secretario xeral reclamou un alto o fogo inmediato e a creación de condicións seguras para a evacuación de feridos e a chegada de convois humanitarios. A ONU leva días pedindo medidas concretas para evitar ataques contra hospitais, escolas e zonas residenciais, e Guterres instou aos actores a aceptar a supervisión internacional de calquera mecanismo de axuda que se poña en marcha. Tamén pediu á comunidade internacional que redobre esforzos diplomáticos para evitar que o conflito se enquiste.
Os temores a unha escalada rexional figuran entre as razóns que motivan o chamamento da ONU, posto que un enfrontamento prolongado podería arrastrar a outros actores e desestabilizar aínda máis unha rexión xa tensionada. Organizacións e gobernos occidentais expresaron a súa preocupación pola posibilidade de contaxio do conflito, mentres que as autoridades libanesas catalogaron a situación como unha seria ameaza para a seguridade interna. Neste marco, Guterres reclamou unha resposta coordinada que priorice a redución de danos e a procura de solucións políticas.
En Beirut, o secretario xeral reuniuse con representantes de organizacións humanitarias e con autoridades locais para avaliar as necesidades máis urxentes e reclamar medidas que permitan unha axuda máis efectiva. A ONU, segundo explicou, está disposta a facilitar a entrega de asistencia e a mediar se existe vontade política das partes combatentes. Con todo, Guterres subliñou que calquera iniciativa requerirá compromisos tangibles sobre a protección de corredores humanitarios e a cesión de control sobre áreas seguras para os convois.
As reaccións internacionais foron diversas, con chamamentos desde distintas capitais á contención e a intensificar as labores diplomáticas, e con manifestacións en varias cidades pedindo o cesamento das hostilidades. Expertos consultados por organismos internacionais incidiron en que a presión diplomática debe acompañarse de medidas concretas sobre o terreo para aliviar a crise humanitaria. Mentres tanto, no Líbano a poboación afronta a incerteza e a escasez en moitos barrios próximos ás zonas de enfrontamento.
Guterres pechou a súa intervención reiterando que a única saída viable é política e que a prolongación da violencia só agravará o sufrimento e aumentará o custo humano e político da crise. O seu chamamento busca non só deter os bombardeos, senón tamén impulsar un proceso de desescalada que permita retomar negociacións e medidas de protección para os civís. Sen unha resposta coordinada e rápida, advertiu, o risco é que a rexión pague durante anos as consecuencias dunha guerra que os seus pobos non escolleron.
