Helena Resano, periodista e presentadora con máis de dúas décadas de traxectoria, clausurou o foro «Las mujeres que opinan son peligrosas» o 15 de marzo de 2026 en Galicia, onde defendeu que o principal cambio no oficio non é tecnolóxico senón a recuperación da confianza do público. Resano, directora e presentadora de informativos en laSexta, situou a cribilidade como a clave para contrarrestar a desinformación e a inmediatez dixital.

Durante a súa intervención repasou a súa traxectoria profesional —comezou en 1996 e presentou informativos en TVE desde 1999— para explicar como a presión da velocidade e a linguaxe das redes transformou as rutinas informativas. Ao seu xuízo, a competencia pola atención obriga aos profesionais a ordenar e contextualizar a información, non só a reproducila.

Resano insistiu en que ese contexto incrementa a responsabilidade dos xornalistas: a verificación de imaxes e datos pasou a ser unha tarefa ineludible, e as redes sociais son unha ferramenta que ao mesmo tempo axuda e desafía ás redaccións. O obxectivo, subliñou, debe ser recuperar a confianza do público mediante rigor e transparencia.

A confianza como eixo

Na súa intervención lanzou unha tese central sobre a transformación do xornalismo actual: a revolución non é tecnolóxica senón de confianza. Sinalou que os espectadores xa chegan ao informativo con moitas pezas do puzzle e que o que precisan é que o xornalista lles explique que importa e por que.

«A revolución de agora é a da confianza»

A presentadora explicou que a inmediatez impuxo novos hábitos narrativos e estéticos, pero advertiu contra o risco de priorizar o impacto sobre a veracidade. Afirmou que verificar cada imaxe e cada testemuño se converteu na base dunha relación sostible coa audiencia.

Este plantexamento conecta, dixo, coa renovación da linguaxe e a perspectiva de xénero nos informativos. Na súa mesa de traballo, afirmou, a maioría son mulleres e iso inflúe en como se elixen os termos e en que se pon o acento ao contar certos sucesos.

Reacción a unha pregunta directa

Resano lembrou un episodio que xerou unha forte polémica: o pasado 20 de febreiro abriu un informativo interpelando directamente aos homes tras unha semana con varios asasinatos e agresións sexuais. A pregunta que lanzou ao aire provocou unha oleada de ataques nas redes.

«¿Que vos pasa?»

A xornalista relatou que a resposta en forma de odio nas redes chegou de modo masivo e, na súa opinión, foi desproporcionada. Dixo que, fronte a esa reacción, reafírmase na pertinencia de plantexar preguntas incómodas que conviden á reflexión colectiva.

Resano comparou a sensación de ameaza que viviu nalgúns momentos da súa carreira —cando cubría atentados vinculados a ETA— coa hostilidade recibida en liña. Admitiu que non sentía un medo físico similar, pero sí unha oleada de ataques que obrigan a pensar no custo persoal de certas intervencións públicas.

Linguaxe e feminismo nas redaccións

Sobre a evolución da linguaxe informativa, a xornalista puxo exemplos concretos: a forma de falar da violencia de xénero cambiou e as redaccións revisan as súas expresións para evitar eufemismos que desvíen a gravidade dos feitos. Resano defendeu revisar como se nomean as situacións e que verbos se empregan para describir agresións e mortes.

Tamén subliñou a necesidade de que as redaccións reflictan a diversidade social, tanto na plantilla como nas fontes. Para ela, a presenza maioritaria de mulleres nalgúns equipos non é unha etiqueta senón unha oportunidade para detectar sesgos e corrixir narrativas tradicionais.

Na súa conclusión, volveu reclamar un xornalismo que recupere o papel de mediador entre os feitos e a audiencia, capaz de frear a desinformación con verificación e explicacións claras. A confianza, resumiu, é a palanca para que esa mediación funcione na era dixital.